Recensie

Hope is de eigenaresse van de familiebakkerij op Cape Cod. Haar oma kwam na de Tweede Wereldoorlog uit Parijs naar Amerika en startte de bakkerij. Zij gebruikte daarvoor de recepten die ze meenam na een leven in Parijs. Oma Rose is inmiddels niet meer zo helder en woont in een tehuis. Als ze wel een helder moment heeft, geeft ze Hope een lijst met namen met daarbij het verzoek om uit te zoeken wat er met deze mensen gebeurd is.

Hope vindt het in eerste instantie een gek verzoek. Het zijn namen die haar helemaal niks zeggen. Na wat onderzoek komt ze erachter dat het een familie is die in de Tweede Wereldoorlog vanuit Parijs gedeporteerd is naar de kampen. Om precies te weten wat er in het verleden gebeurd is en wat de band is met haar oma en die familie reist ze naar Parijs. Hier doet ze een aantal bijzondere ontdekkingen.

Zo leert ze meer over de recepten die ze al jarenlang zelf iedere dag bakt én komt ze heel veel te weten over haar eigen verleden. Over wie haar oma was, hoe ze in Parijs leefde en wat er tijdens de oorlog allemaal met haar familie gebeurde. Haar oma heeft daar nooit veel over willen zeggen. Met alle nieuwe kennis keert ze terug naar Amerika om daar nog één laatste zoektocht te starten.

Zolang er sterren aan de hemel staan is een mooi boek over de oorlog, de liefde, familie en tradities. Hope is een boeiend personage dat zich tijdens het boek behoorlijk ontwikkelt. Door haar zoektocht wordt ze milder en staat ze zelf meer open voor de liefde in haar omgeving. Haar moeder was er nooit voor haar en ze heeft een liefdeloos huwelijk achter de rug. De relatie met haar tienerdochter is ook niet optimaal. En een man die haar met alles helpt, houdt ze op veilige afstand.

Deze Hope opent zich als ze erachter komt wat mensen allemaal kunnen verliezen tijdens een oorlog. Of misschien juist op moeten geven. Op het verloop van het boek is wel het nodige aan te merken. De zoektocht verloopt wel heel makkelijk. Binnen twee dagen vindt Hope alles en iedereen om haar vragen te kunnen beantwoorden. Alsof Parijs een klein dorpje is waar iedereen elkaar kent. Het is nauwelijks voor te stellen dat het opsporen van mensen die in de oorlog verdwenen of waar helemaal geen documentatie van is, zo makkelijk te vinden zijn. Maar goed in romans kan natuurlijk veel meer dan in het echte leven.

De roman biedt een historisch kijkje in het leven in Parijs in de Tweede Wereldoorlog. Maar het is vooral een verhaal van de liefde. Die ene grote liefde van je leven en lastige keuzes die je moet maken om bij je geliefde te kunnen zijn. En dat maakt het boek absoluut de moeite waard.