Recensie

Net na de Tweede Wereldoorlog vaart een vliegdekschip van Australië naar Engeland. Aan boord zijn 600 bruiden die herenigd zullen worden met hun mannen in Engeland. Verder zijn er ook 1000 mannen van de marine aan boord. De kapitein voorziet grote problemen met zijn bijzondere ‘vracht’. De vrouwen worden ’s nachts dan ook streng bewaakt om contact tussen mannen en vrouwen te voorkomen. En dat zes weken lang.
In het boek worden vier vrouwen die een hut met elkaar delen gevolgd. Ze zijn zeer verschillend. Jean is met haar zestien jaar erg jong en gedraagt zich daar ook naar. Ze vindt de matrozen erg spannend en glipt ’s avonds weg om hun feestjes te bezoeken. Helaas zorgt dat ervoor dat ze in een pijnlijke situatie aangetroffen wordt. Stomdronken met haar onderbroek op haar enkels. Voor de kapitein is dat een reden om Jean bij de eerstvolgende haven van boord te zetten en terug te sturen naar huis.

Maggie is al een paar maanden zwanger als ze aan boord van het schip gaat. Ze komt uit een boerengezin met alleen maar zoons en is dus wel wat gewend als het om mannengedrag gaat. Stiekem heeft ze haar hondje meegesmokkeld. Ze moet proberen om het beestje zes weken lang te verbergen.

Frances is een beetje een zonderlinge vrouw. Ze is erg op zichzelf. Tijdens de oorlog was ze een verpleegster, maar ze heeft ook een beladen verleden. Als één van de matrozen haar herkent van vroeger, loopt ook zij het risico om van boord gezet te worden.

De vierde vrouw in de hut is Avice. Zij komt uit een rijke familie en wil graag de schijn ophouden. De reis op een vliegdekschip is haar eigenlijk te min. Aan haar familie schrijft ze dan ook brieven die de situatie wat mooier voorstellen dan ie in werkelijkheid is. Avice slijt haar dagen met schrijven aan haar geliefde en meedoen aan schoonheidswedstrijden aan boord.

Deze vier vrouwen weten te overleven op een schip met allerlei verleidingen. In eerste instantie passen ze niet bij elkaar, maar vooral Maggie en Frances weten uiteindelijk elkaars gezelschap te waarderen. De schrijfster heeft op treffende wijze weergegeven hoe het leven aan boord van een schip met zoveel jonge mannen en vrouwen is. Feestjes, flirts en vrouwen en mannen die dronken raken. Uiteraard wordt er ook om de vrouwen gevochten. In dit decor worden de vier vrouwen met ieder hun eigen geschiedenis geplaatst.

Het boek is niet heel spannend, maar toch prettig om te lezen. De vrouwen zijn sympathiek en zelfs de arrogante Avice blijkt een breekpunt te hebben en dan is ze net zo kwetsbaar als alle andere vrouwen. Zee van verlangen is een echt vrouwenboek waarin je uren lekker kunt lezen en mee kunt leven met de vrouwen aan boord. Een leuk detail: de oma van de schrijfster heeft vroeger zelf op deze manier de oversteek gemaakt om herenigd te worden met haar geliefde.