Recensie

Ylva is klaar met haar werk en slaat het aanbod van een drankje met collega’s af. Ze wil naar huis naar haar dochtertje Annika en man Mike. Daar komt ze nooit aan.

Mike maakt zich grote zorgen als Ylva er ’s morgens nog niet is. Aan de ene kant is hij bang dat er iets ergs gebeurd is en aan de andere kant vreest hij dat zijn vrouw opnieuw een affaire heeft. Haar collega zegt van niet en dat ze echt naar huis is gegaan.

De politie kan weinig met de zaak. Er zijn helemaal geen aanknopingspunten. Sterker nog, Mike lijkt de enige verdachte vanwege een gefrustreerd ingesproken bericht op Ylva’s voicemail.

Niemand kan vermoeden dat Ylva vlakbij vastgehouden wordt. Ze is tegen de verkeerde personen uit een ver verleden opgelopen. Kan zij ontsnappen of ziet de kleine Annika haar moeder nooit meer terug?

Ze komt nooit meer terug is een lekkere thriller met spanning en vaart. Ontvoeringen doen het natuurlijk altijd goed in een spannend boek. Hier gaat het niet om losgeld, maar om wraak en dat geeft het geheel een heel nare bijsmaak.

Koppels eerste thriller is gelijk een voltreffer. Een uitgebalanceerd verhaal waarin alleen de twee ontvoerders wat ongeloofwaardig handelen. Maar een thriller is nu eenmaal gebaat bij echte slechterikken.

Met een soepele en beeldende schrijfstijl zuigt Koppel de lezer het verhaal in. Als een soort voyeur kijk je naar Ylva en haar wanhopige pogingen om haar ontvoerders tevreden te houden en je ziet Mike die beetje bij beetje het normale leven zonder zijn vrouw oppakt. Een prima thrillerdebuut. En het goede nieuws is dat dit boek het eerste is van een trilogie.