Recensie

Tijdens onrust op een plein vindt politieagent Ivar Killi de dood. Hij was tijdelijk ontheven van zijn functie. Zijn dood zorgt voor veel boosheid binnen het korps. Inspecteur Gunnarstranda die de moord op moet lossen heeft het dan ook niet makkelijk. Hij is namelijk ook degene die ervoor gezorgd heeft dat Killi op non-actief gesteld werd. En daar zijn veel collega’s het niet mee eens. Frolich, Gunnarstranda’s vroegere partner, is met een vermissing bezig die een aantal hoofdpersonen gemeen heeft met de moordzaak.

Gunnarstranda heeft opmerkelijke foto’s gevonden op de camera van de dode agent. Het zijn beelden van een vastgebonden meisje. Hij vraagt een aantal collega’s of zij weten hoe hij de beelden op zijn computer kan zetten en gaat ondertussen verder met andere onderdelen van het onderzoek. Het geheugenkaartje, misschien wel een belangrijk stuk bewijsmateriaal, verdwijnt van zijn bureau. Voor Gunnarstranda is het duidelijk dat iemand zijn onderzoek probeert te saboteren. En hij heeft wel een vermoeden wie dat is. Hij besluit de collega in de gaten te houden.

Doordat hij bewijsmateriaal kwijtgeraakt is wordt Gunnarstranda van de zaak gehaald. Hij besluit om toch verder te zoeken naar het meisje op de foto en helpt ondertussen zijn vorige partner Frolich met diens onderzoek vanwege de raakvlakken.

In eerste instantie wordt gedacht dat de agent gedood is door een jongeman die betrokken is bij veel criminele activiteiten in de buurt. Hij was ook degene die de onrust op het plein veroorzaakte op het moment van de moord. Hij wordt echter ook gedood en valt daarmee min of meer af als verdachte.

Dahl voegt steeds meer verhaallijnen en personages toe om zijn verhaal tot een einde te brengen. En de uiteindelijke ontknoping ligt niet erg voor de hand. En dat is jammer. Dahl kan net als veel van zijn Scandinavische collega’s op een geweldige manier spanning opbouwen. En dat er meerdere verhaallijnen door elkaar lopen zorgt ervoor dat het de lezer niet makkelijk gemaakt wordt om zelf uit te vogelen hoe het verhaal in elkaar zit. Dahl gaat zich in dit boek echter te buiten aan personages en verhaallijnen en dat maakt het wel erg ingewikkeld om bij te houden hoe het nu allemaal precies in elkaar steekt.

Gelukkig maakt hij gebruik van de gebruikelijke personages: de nukkige Gunnarstranda en de goedzak Frolich. En tot driekwart is het zeker een goed geschreven thriller, maar gedoe met geldstromen, een advocaat die zelfmoord pleegt, onderwereldfiguren in dure auto’s, psychiatrisch patiënten, seksueel gedreven psychiaters en onbetrouwbare politieagenten zijn misschien wat veel voor één thriller. In ieder geval dragen ze niet bij aan een heldere afsluiting van dit op zich spannende boek.