Recensie

Bij een appartementencomplex in Reykjavik wordt het lichaam van een jongetje gevonden. Al snel blijkt dat de kleine Thaise jongen vermoord is. Zijn oudere broer is spoorloos verdwenen. De volgende dag vindt de politie hem. Hij is in shock. Hij wil en kan niet zeggen of hij weet wie zijn broertje iets gedaan heeft. De rechercheurs hebben weinig aanknopingspunten. Is het een moord uit rascisme?

De laatste plaats waar de jongen levend gezien is, is op zijn school. Dat is de eerste plaats waar verhoren plaatsvinden. Op de school geeft een leraar les die bijzonder slecht over buitenlanders denkt. Hij heeft op de dag van de moord ook ruzie gehad met de oudere broer. Deze broer is inmiddels weer onvindbaar. De moeder heeft hem ergens ondergebracht uit vrees voor zijn leven.

Om de moord op te lossen moeten de rechercheurs een guts opsporen. Deze is gestolen uit een technieklokaal en is mogelijk het moordwapen. Door het horen van veel kinderen en een getuigeverklaring lukt het om degene op te sporen die de guts heeft gestolen en zo kan de zaak gesloten worden.

Indridason gebruikt in dit boek zijn gebruikelijke rechercheurs. Dat is vertrouwd. Helaas weet hij in dit boek niet zijn spanning toe te voegen. De schrijver is in staat tot pageturners, maar dit verhaal is wat slap. Het wordt maar niet spannend. En ook de levens van de rechercheurs komen weinig aan bod. En de ontknoping is ook niet bevredigend. Jammer, want deze schrijver kan veel beter.