Recensie

Douglas is getrouwd met Connie en heeft een zoon die op het punt staat om te gaan studeren. De drie gaan een Grand Tour met de trein door Europa maken. Wat in eerste instantie een leuke reis lijkt, wordt misschien wel de laatste vakantie van het gezin. Connie geeft namelijk aan dat ze overweegt om Douglas te verlaten. Douglas wil de reis gebruiken om Connie te overtuigen bij hem te blijven.

Maar zo makkelijk gaat dat niet. Want Douglas is een heel ander type dan Connie én hun zoon Albie. Tijdens de reis wordt eigenlijk pijnlijk duidelijk dat de vader niet zo heel erg bij het gezin past. Waar Connie en Albie redelijk zorgeloos door het leven gaan, ziet Douglas overal problemen.

Moeder en zoon leven het leven zoals het komt, terwijl Douglas een complete reis uitgestippeld heeft met alle wetenswaardigheden en dergelijke in een geprint boekwerkje voor alle gezinsleden. Het is dan ook niet zo verwonderlijk dat de bom tijdens de reis barst. Albie vertrekt samen met een meisje dat hij ontmoet in Parijs. Connie gaat terug naar Engeland en Douglas doet er alles aan om zijn zoon op te sporen. Is het gezin nog te redden?

David Nicholls beschrijft een boeiende road trip die zowel grappig als ontroerend is. Tussen de hoofdstukken in het heden door, verweeft hij de geschiedenis van Connie en Douglas. Hoe ze elkaar ontmoet hebben en wat de pijnpunten in hun relatie zijn. De lezer zal zich eigenlijk voortdurend afvragen hoe het stel überhaupt zo lang bij elkaar heeft kunnen blijven.

De vader is een absolute anti-held wat hem gelijk likeable maakt. De man zit vol goede bedoelingen die allemaal verkeerd uitpakken. De reis verloopt dramatisch. En dan is de man ook nog eens behoorlijk klunzig en niet alleen in het contact met zijn zoon.

Hoe prettig dit boek ook leest, het voelt niet heel origineel. Het doet denken aan allerlei verhalen met een soortgelijke, beetje sullige hoofdpersoon, zoals Een akkefietje van Mark Haddon of De onwaarschijnlijke reis van Harold Fry van Rachel Joyce. Dat neemt niet weg dat je met Wij een aantal heel prettige uren kunt beleven. Je voelt ontzettend mee met Douglas, hoopt dat hij de relatie met zijn vrouw en zijn zoon kan herstellen, maar tegelijkertijd zie je hoe lastig en bijna onmogelijk dat is.

Het boek laat wel heel mooi zien hoe moeizaam relaties kunnen zijn. De schrijver weet perfect in kaart te brengen hoe relaties verlopen en dat zal voor veel lezers herkenbaar zijn. Dat zorgt ervoor dat het een verhaal is dat je echt kan raken.