Recensie

Twee hoogzwangere vriendinnen, Johanna en Agnes, zijn met hun partners op vakantie in vissersdorpje Brantevik. Op hun laatste avond gaan ze naar een karaoke-avond in een bar. Agnes krijgt ruzie met haar man Tobbe en gaat eerder naar hun vakantieverblijf terug. Tobbe wordt ontzettend dronken. ’s Ochtends blijkt Agnes verdwenen.

Tobbe dacht dat Agnes bij haar vriendin Johanna was gaan slapen, omdat hun tweejarige dochtertje daar logeerde. Daar is ze niet geweest. Ze is dus voor het laatst gezien in de bar. De politie staat voor een raadsel. Een vrouw verdwijnt toch niet zomaar? Ook de media duiken op de zaak.

Dan wordt de politie gebeld omdat er een dode vrouw op het strand ligt. De vrouw lijkt verrassend veel op Agnes, maar is het niet. Opmerkelijk detail: de vrouw was bij haar dood ook hoogzwanger. Van de baby ontbreekt elk spoor. Is er iemand op jacht naar zwangere vrouwen?

Week 36 is een spannend debuut. Het verhaal zit goed in elkaar en het is zeer vlot geschreven. Het plot is misschien niet verschrikkelijk orgineel, het doet bijvoorbeeld denken aan Dubbele stilte van Mari Jungstedt , het is wel goed uitgewerkt. De aanwijzingen liggen voor het oprapen, maar niemand onderneemt actie. De oude vrouw die mogelijk getuige is, neemt geen contact op met de politie. En de politie neemt een tip van de lokale lapzwans niet serieus.

Sofie Sarenbrant weet met een vrij simpel verhaal een goed uitgewerkte thriller te schrijven, die je al snel meezuigt. Het is in ieder geval zo’n boek dat je moeilijk weg kunt leggen. Gelukkig is het niet al te dik en leest het vrij makkelijk. Je bent dus snel bij de ontknoping. En die is verrassend. Precies zoals het hoort bij een thriller. Al met al is dit debuut gewoon een degelijke thriller waar weinig op aan te merken is. Een vervolg op dit boek is in Zweden al verschenen.