Recensie

Sebastian Bergman werkte vroeger als psycholoog voor de politie. Na de dood van zijn vrouw en dochtertje doet hij eigenlijk niks meer. Daar komt verandering in als hij toevallig zijn oude collega’s tegen het lijf loopt. Zij werken aan een moordzaak. Sebastian biedt zijn diensten aan, al doet hij dat met een bepaalde reden.

Slachtoffer van de moord is de 16-jarige Roger. Een onopvallende jongen die veel gepest is. Daarom is hij naar een andere school gegaan. Op deze exclusieve school doet hij het redelijk. Hij heeft een paar vrienden en zelfs een vriendinnetje. Toch is hij vermoord en vakken moordenaars hun slachtoffer. Als de politie op onderzoek gaat, ontdekken ze al snel dat niet iedereen de waarheid vertelt. Maar liegen maakt iemand nog geen moordenaar.

Wat verborgen is is het eerste deel van de Bergmankronieken. Het duo Michael Hjorth en Hans Rosenfeldt schrijft de serie. Bergman is een bijzondere hoofdpersoon. Hij denkt vooral aan zichzelf, probeert iedere vrouw in bed te krijgen, maar is tegelijkertijd kwetsbaar. Al laat hij dat aan niemand zien. Als collega is hij onuitstaanbaar, wil hij altijd het laatste woord hebben en is bijzonder slecht aan te sturen.

Toch heeft hij ook zijn charmes. Voornamelijk door wat er met zijn gezin gebeurd is. En ook op andere vlakken probeert hij het goede te doen. Een hork met af en toe een klein hartje.

Het plot zit goed in elkaar en brengt de lezer langzaam naar de oplossing van de moordzaak. De schrijvers geven aanwijzingen en sturen de lezer met enige regelmaat de verkeerde kant op. Dat komt deels doordat op de nette school niets is wat het lijkt.

Al met al is dit boek een intelligente thriller en een veelbelovend begin van een aantrekkelijke serie zoals er inmiddels al aardig wat zijn in Scandinavië.