Recensie

Louisa is een jonge vrouw die nog bij haar ouders woont. Ze heeft al langere tijd een relatie met een fanatieke triatleet die weinig tijd voor haar heeft. Als ze op een dag te horen krijgt dat het café waar ze werkt gaat sluiten, is het tijd voor iets nieuws. Maar Louisa heeft niet gestudeerd en de banen liggen niet voor het oprapen. Uiteindelijk belandt ze bij een chique vrouw op een sollicitatiegesprek voor verzorgster.

Tegen alle verwachtingen in wordt ze aangenomen. Ze weet niks van de zorg en ze ziet er dan ook een beetje tegenop om voor een jonge man, die na een ongeluk volledig verlamd geraakt is, te moeten zorgen. Gelukkig is er ook een medische verzorger, zodat ze de man niet hoeft te wassen of verschonen. De eerste kennismaking tussen haar en Will verloopt zeer stroef. Hij zit niet te wachten op een vrolijke praatgraag die zijn leven binnenstormt.

De dagen zijn dan ook erg saai voor Louisa. Ze maakt een beetje schoon, geeft Will zijn eten of medicijnen en leest ondertussen wat. Ieder praatje dat ze aan probeert te knopen, loopt op niets uit. Op een dag hoort ze een gesprek tussen de moeder en de zus van Will. Hij blijkt gekozen te hebben voor een einde aan zijn leven. Over zes maanden zal hij naar een kliniek gaan om zijn leven te beëindigen.

Mustread waar je in blijft lezen. Leg wel van tevoren de zakdoeken klaar!

In eerste instantie is Louisa boos, omdat haar niks verteld is. Ze wil ook helemaal niet meewerken aan het geheel. Maar al snel komt ze met een plan. Ze wil er alles aan doen om Will te redden. Samen met haar zus bedenken ze activiteiten die ervoor moeten zorgen dat Will weer zin in het leven krijgt. Dat hij ziet dat zijn wereld groter is dan het appartement waarin hij zich verschuilt sinds zijn ongeluk.

Langzaam ontdooit Will al is het niet makkelijk om er samen op uit te trekken. Veel uitjes blijken niet geschikt voor iemand in een rolstoel. Toch lijkt Will af en toe te genieten. Hij laat Louisa beetje bij beetje toe in zijn leven. Louisa merkt al snel dat er een knappe en leuke man schuilgaat achter de brommige patiënt.

Niet alleen Will knapt op van de uitjes. Ook Louisa leert meer over het leven. Ze koos altijd voor de makkelijke weg dicht in de buurt van haar veilige omgeving. Will laat haar zien dat er meer is. Dat ze alles kan worden wie ze wil en dat ze ook op het vlak van liefde niet met het minimale genoegen moet nemen.

Voor jou begint als een vrij standaard verhaal dat zelfs lijkt op andere verhalen zoals de film Intouchables of het boek Zwijgen is zilver. Iemand die er niet voor opgeleid is, en in eerste instantie ook echt niet geschikt, moet zorgen voor iemand die hulp nodig heeft. De patiënt is weinig toeschietelijk, maar gaandeweg ontdooit deze. Niks nieuws onder de zon.

Maar Jojo Moyes geeft er gelukkig een nieuwe draai aan. De patiënt is het leven zat en wil eruit stappen. Een redelijk controversieel onderwerp. De schrijfster was zelfs bang dat niemand haar boek uit zou willen geven. Door de kleurrijke Louisa in dit verhaal te koppelen aan Will, die levensmoe is, ontstaat een heel mooi contrast. En een bijzonder moedige missie. Een man redden van de dood.

Het zet de lezer ook aan het denken. Wanneer is het leven niet leuk meer. Wanneer is het zo erg, dat je liever dood wil zijn. Will was een sportieve jongen en kan nu alleen nog zijn hoofd bewegen. Hij kan nooit meer een normale relatie aangaan en alles herinnert hem aan wat hij vroeger had en nu nooit meer zal hebben.

Het is tegelijkertijd een prachtige roman over de groei van een jonge vrouw. Ze leert meer over het leven en het maken van eigen keuzes. Maar ze leert ook wat het is om van iemand te houden ondanks alles.

Het verhaal is losjes geschreven waardoor het zware thema toch te hanteren is. Maar het is ook een boek waarbij zakdoeken onmisbaar zijn. Ontroerend, grappig, dramatisch, prachtig. Dit boek heeft het allemaal. Zet in het begin wel door omdat het begint als het zoveelste liefdesverhaal waarbij een jonge vrouw te maken krijgt met een stugge man (klassieke Mr. Darcy). Want uiteindelijk is het een verhaal dat je helemaal opslokt tot het voorbij is. En zelfs dan blijft het nog een tijdje nagalmen. Heerlijk.