Recensie

Paul krijgt te horen dat zijn vader ernstig ziek is. De man heeft niet lang meer te leven. Paul is er niet direct rouwig om, want hij heeft nauwelijks een band met zijn vader. Toen Paul twaalf was, is zijn vader met een andere vrouw getrouwd. Het was sowieso geen aardige man.

Toch betekent dit bericht iets voor Paul. Hij vindt dat zijn vader iets uit het verleden recht moet zetten. Zijn vader was vroeger pitcher in het professionele honkbal. Door een beslissing van zijn vader is de carrière van een aankomend talent heel anders verlopen dan verwacht.

Paul wil de twee mannen bij elkaar brengen, zodat ze kunnen praten over wat er op die ene dag in het stadion gebeurd is. Zo kunnen de mannen het verleden afsluiten en rust vinden. Nu moet Paul alleen nog zorgen dat de twee mannen elkaar willen zien. En dat is de grootste horde.

Af en toe schrijft Grisham een boek dat zich niet in de rechtszaal afspeelt. Dit keer draait het volledig om honkbal, een sport die voor Grisham erg belangrijk is. In dit boek blijkt deze liefde voor sport. Met oog voor detail beschrijft hij hoe de nieuwe honkbalster slaat, loopt en het spelletje speelt. Daarbij worden veel termen gebruikt die voor de honkballeek misschien niet al te bekend klinken.

Het verhaal is verder erg magertjes. Paul wil vooral dat zijn vader in het reine komt met die ene daad uit het verleden. Kennelijk wil hij zelf niet alsnog proberen zijn vader te begrijpen of op zoek gaan naar excuses. Hij is in het verleden ook veelvuldig door zijn vader genegeerd en soms geslagen. Die verstoorde relatie laat de schrijver links liggen.

Dat Grisham moeiteloos de ene na de andere leesbare zin aan elkaar kan breien hoeft hij allang niet meer te bewijzen. De schrijfstijl is in dit boek ook weer dik in orde. Maar het is misschien beter dat Grisham zich beperkt tot het schrijven van legal thrillers. Dit is inmiddels zijn derde sportboek en ze halen alledrie niet het niveau van zijn legal boeken.