Recensie

Belinda Bauer gebruikt in haar nieuwste thriller weer dezelfde hoofdpersonen. Steven, de hoofdpersoon uit Rusteloos land, is van de partij en politieagent Jonas Holly begint weer voorzichtig zijn taak uit te oefenen na de moord op zijn vrouw.

Deze keer heeft de politie te maken met een ontvoerder. Jonge kinderen die voor korte tijd achtergelaten zijn in een auto worden meegenomen. De ontvoerder laat een briefje achter waarop steeds staat dat ze niet om hem of haar geven. Hij lijkt daarmee te suggereren dat de kinderen bij de ontvoerder beter af zijn.

Bauer creëert overtuigende en menselijke personages.

Jonas Holly vindt dat hij gefaald heeft in het beschermen van zijn vrouw en ziet het als zijn grootste taak de kinderen te vinden. Hij is het aan zijn vrouw verplicht. Steven vertrouwt Holly niet, is zelfs een beetje bang voor de man. En juist zij moeten het samen opnemen tegen de ontvoerder. Ze hebben alleen geen idee met wat voor soort man of vrouw ze te maken hebben.

Belinda Bauer is een kei in het op het verkeerde been zetten van de lezer. In het vorige boek, Opgesloten, wist ze dat perfect uit te voeren. Daarom ben je deze keer meer op je hoede en laat je je niet meer zo snel foppen door kleine aanwijzingen. Niet dat je dan wel weet hoe het verhaal in elkaar steekt.

Halverwege begint de finale eigenlijk al. Bauer gooit alle kaarten op tafel en dan is het wachten hoe het verhaal afloopt. Deze wending zorgt ervoor dat het niet zo waanzinnig spannend is als haar twee eerdere boeken. Het verhaal zit ook net iets minder goed in elkaar. Het is wat meer te voorspellen en daardoor minder verrassend.

Toch is Verdiende loon een prima thriller. Prettige personages die goed uitgewerkt zijn, menselijk drama weet ze goed te verwerken. Iets meer spanning en een wat geloofwaardiger plot en motief en deze thriller was helemaal perfect geweest. Nu blijf je een beetje teleurgesteld achter, zeker omdat haar vorige twee thrillers zo ontzettend goed waren. De lat ligt hoog.