Recensie

Kinderarts Sara Linton is voor Thanksgiving een aantal dagen op bezoek bij haar ouders in Grant County. Ze vindt het nog steeds lastig om daar te zijn, omdat alles haar doet denken aan toen ze daar nog woonde met haar man voordat hij vermoord werd. Het hele plaatsje weet dat ze er is en het is dan ook niet verwonderlijk dat ze gebeld wordt als één van haar vroegere patiënten gearresteerd is en naar haar vraagt. Het gaat om een verstandelijk beperkte jongeman die verdacht is van de moord op een studente.

In eerste instantie weigert Sara. Na lang aandringen gaat ze toch naar de gevangenis en daar treft ze de jongen dood aan. Hij heeft zelfmoord gepleegd. De laatste die hem verhoord heeft is Lena en dat is precies degene die Sara verantwoordelijk houdt voor de dood van haar man. Het ziet ernaar uit dat Lena grove fouten gemaakt heeft die geleid hebben tot de dood van de jongen. Sara ziet een goede aanleiding om Lena aan te pakken en schakelt een hogere politiemacht in voor een onderzoek.

En dat brengt Will Trenton naar Grant County. Sara kent hem uit Atlanta, waar ze woont. En in het vorige boek Genesis vlogen er kleine vonkjes tussen de twee heen en weer. Omdat het hotel gesloten is, trekt Will ook in bij de ouders van Sara. Dit leidt tot een hoop geroddel. Zeker onder de politieagenten. De vermoorde man van Sara was hun baas.

Niemand gelooft dat de jongen de jonge vrouw gedood heeft, maar er is ook geen bewijsmateriaal dat hem vrijpleit. En hij is gevonden met een bivakmuts in haar kamer terwijl hij iets dat op bloed lijkt aan het wegpoetsen was. Toch heeft iedereen wel twijfels. En als er nog een dode gevonden wordt die op soortgelijke vermoord is, lijkt de jongen vrijuit te gaan. En heeft de politie weer wat meer input voor het onderzoek.

Will Trenton probeert ondertussen uit te zoeken hoe de arrestatie van de verstandelijk beperkte jongen geleid heeft tot zijn zelfmoord. En wat hij allemaal te weten komt is niet fraai. Het politiecorps is de dood van hun baas nooit echt te boven gekomen en er gebeuren dingen die absoluut niet horen. Will krijgt weinig medewerking en alleen als iemand bereid is te praten zal het hem lukken om de onderste steen boven te krijgen. En iedereen lijkt elkaar de hand boven het hoofd te houden.

Karin Slaughter is een kei in het schrijven van spannende boeken. De ene keer zijn haar boeken echter wat spannender dan de andere. Verbroken hoort bij de laatste categorie. Het verhaal komt niet echt op gang en het gaat deze keer meer om de persoonlijke levens van de betrokkenen bij het onderzoek dan om de moorden zelf.

De spanning is dan ook minimaal en zit vooral in onderlinge verhoudingen. Het is vooral de vraag of het Will Trenton lukt om zijn missie tot een goed einde te brengen. En dan speelt sinds het vorige boek ook nog iets tussen hem en Sara. Dat verloopt in dit boek heel traag en dat is bijna vervelend. Pas op het allerlaatst wordt er iets van een halfslachtige toenaderingspoging gedaan. Ach, zo zijn de lezers alvast weer een beetje opgewarmd voor het volgende boek dat Sara en Will ongetwijfeld weer wat bij dichter bij elkaar zal brengen.