Recensie

Dit boek beschrijft het leven van Tom Bedlam. Als jongetje woont hij samen met zijn moeder in Londen. Ze werken samen in dezelfde fabriek en kunnen net overleven. De vader is niet in beeld. Hij komt op een dag langs en gaat er met het spaargeld van Tom en zijn moeder vandoor. Vanaf dat moment komt hij vaker langs. Hij is een mislukte acteur die nu op straat speelt. Als de moeder overlijdt krijgt Tom geld van zijn rijke opa en kan hij naar een goede school.

Vlak voor haar dood heeft Tom te horen gekregen dat hij nog een broer heeft, maar dat deze door de vader weggegeven is. Tom denkt zijn broer gevonden te hebben op school. Daar is een jongen, Arthur, die precies aan de omschrijving voldoet. Arthur is een buitenbeentje en wordt zelfs vermoord door één van de andere jongens. Dat wordt verzwegen, want de vader van de moordenaar is invloedrijk. Tom krijgt zwijggeld en dat zorgt ervoor dat hij geneeskunde kan studeren.

Na het afronden van zijn studie vertrekt hij met zijn kersverse vrouw Lizzy naar Afrika. Ze krijgen vier kinderen met allemaal hun eigen karaktereigenschappen. Lizzy overlijdt en Tom moet voor zijn vier kinderen zorgen. De Eerste Wereldoorlog staat inmiddels op het punt van uitbreken. Tom wil zijn kinderen graag bij elkaar houden. Alleen de oudste dochter blijft thuis. Eén dochter vertrekt met een reizend toneelgezelschap, de ander met een soort sekte en zijn zoon tekent om te vechten in de oorlog. Tom blijft hulpeloos achter.

Uiteindelijk gaat hij terug naar Londen om ervoor te zorgen dat zijn zoon uit de oorlog gehaald wordt. De moordenaar uit zijn jeugd is minister van oorlog en is hem het nodige verschuldigd. Hij vindt in Londen wel zijn dochters, maar de zoon lijkt gesneuveld in de strijd.

Mooi geschreven familieverhaal met de nodige humor. Hagen weet ieder karakter iets eigens te geven. Dat maakt het verhaal zo goed en geloofwaardig. Tom worstelt met zijn afkoopsom, waar hij uiteindelijk zijn studie van betaalt. Uiteindelijk zal het hem wel lukken om met de moordenaar af te rekenen en hij vindt bijna aan het eind van het boek zijn broer.

De schrijver gebruikt ook verschillende verhaallijnen en personages die elkaar steeds weer weten te vinden. Dat maakt het verhaal ook bijzonder. Het boek zit vol met emoties die niet zo vaak uitgesproken worden, maar die er wel degelijk zijn. Dat houdt het verhaal misschien wel zo luchtig en zorgt ervoor dat het een goed leesbaar boek is.