Recensie

Dit verhaal speelt zich af in de Tweede Wereldoorlog. John Garrett is legerarts en gestationeerd in Singapore. Hij baalt er een beetje van dat er weinig gebeurd. Maar als Japan aanvalt, komt er snel verandering in de situatie. Hij krijgt het druk.

Helaas houden de Britten geen stand. Garrett en zijn kornuiten worden krijgsgevangen en komen in een kamp in Korea terecht. De situatie is niet best. Geen hygiëne, slecht eten, vermoeidheid, kou. De mannen hebben het ontzettend zwaar en sommige dreigen eraan onderdoor te gaan.

Jesson slaagt er niet in het verhaal tot leven te brengen.

Het thuisfront heeft het ook moeilijk. Zij krijgen nauwelijks informatie en ze weten niet hoe het met hun geliefden gaat. Het boek bevat veel brieven van de moeder van Garrett. Gedrochten van brieven waarin ze al haar ellende en gemis van haar zoon stort. De schrijfster heeft het er een beetje te dik bovenop gelegd.

De vader van schrijfster Alison Jesson zat in de Tweede Wereldoorlog zelf in een kamp in Korea. Dit boek baseerde ze op zijn aantekeningen, brieven en dagboek uit die tijd.

Met grote sprongen gaat de schrijfster door het verhaal. Er is daardoor weinig tijd om je de situatie, setting en hoofdpersonen eigen te maken. Dit zorgt ervoor dat je ver van het verhaal af staat en het leed van de personages niet overkomt. Dan blijft een saai verhaal over, hoe vreselijk de situatie in het kamp ook is.

Toch geeft het boek een redelijk beeld van het leven in het kamp. Het smerige eten, de emoties van de mannen en de kameraadschap. Het geeft in ieder geval eens een ander beeld van de Tweede Wereldoorlog. Nederlandse boeken gaan toch vaak over Nederland of Duitsland. Boeken waarin Japan en de kampen in Azië een rol spelen, zijn schaars.

Recensie eerder in korte versie verschenen bij NBD Biblion