Recensie

Het leven van William Stoner lijkt al vast te liggen. Hij moet de boerderij van zijn vader overnemen. Maar als hij naar de universiteit gaat voor een speciaal landbouwprogramma komt hij in aanraking met de Engelse literatuur. Hij keert het boerenleven de rug toe en blijft op de universiteit om te studeren en later als docent te werken.

Hij leidt een redelijk normaal leven. Hij trouwt, krijgt een dochter en heeft een paar vrienden op de universiteit. Toch heeft zijn bestaan ook iets ontzettend treurigs. Zo is de relatie met zijn vrouw behoorlijk bekoeld. Hij houdt van zijn dochtertje, maar zijn vrouw houdt haar bij hem weg. Thuis moet hij constant vechten voor een eigen plekje.

En ook op de universiteit kent zijn leven eigenlijk een neerwaartse spiraal. Als hij het aan de stok krijgt met het nieuwe afdelingshoofd kan hij zijn carrière eigenlijk wel vergeten. Waar hij eerst zijn passie kwijt kon in vakken die hem inspireerden, wordt hij nu ingeroosterd bij alle beginnersklasjes. Zo kabbelt zijn leven verder.

Stoner is een boek dat jaren geleden geschreven is en in 2013 ineens een hit geworden is. In een prachtige schrijfstijl tekent Williams het leven op van een man die kiest voor een eigen toekomst. Die breekt met de tradities van zijn familie om zijn passie te volgen en eigenlijk alles verliest. Het leven van Stoner kent zo weinig vreugde en zoveel tegenwerking.

Dat maakt Stoner een grote anti-held. Een man die het maar niet lukt om zijn leven in de goede richting te krijgen. En dat haast ook niet probeert. De momenten waarop hij daadkracht toont leiden juist weer tot meer tegenslag. Zo verovert hij een vrouw die niet goed voor hem is. Ook als hij weigert een student een voldoende te geven, zorgt dat ervoor dat hij juist in de problemen komt.

Stoners leven loopt eigenlijk het beste als hij zich stil houdt en niemand tot last is. Dat is ontzettend tragisch. John Williams is er goed in geslaagd om die tragiek te vervatten in een roman.