Recensie

In Stockholm komt het leven van een aantal personen samen. JW wil graag een snelle yup worden, maar hij heeft nauwelijks geld. De student houdt zijn armoedige afkomst verborgen voor zijn rijke vrienden. Hard werken als taxichauffeur voor geld is zijn oplossing. Maar dan wordt hem een andere business in de schoot geworpen: cocaïne dealen. Zo kan de student geld verdienen door drugs te verkopen binnen zijn eigen vriendenkring tijdens uitbundige feestjes in het uitgaansleven.

Iemand anders die snel geld nodig heeft is Jorge. Hij is uit de gevangenis ontsnapt en kan dus niet op een eerlijke manier aan het werk. Ook hij komt in het drugscircuit van Stockholm terecht. En dat komt hem wel goed uit. Hij heeft nog een appeltje te schillen met de Joegoslavische oppercrimineel Radovan. Door zijn toedoen is Jorge in de cel terecht gekomen.

Radovan lijkt de belangrijkste crimineel van de stad. Hij heeft het goed voor elkaar en laat anderen het vuile werk opknappen. Maar tegelijkertijd maakt hij veel vijanden. Zelfs onder zijn eigen ‘personeel’. Dat bestaat uit macho mannen die zich niet makkelijk aan de kant laten zetten. Twee van deze kleerkasten zijn Mrado en Nenad. Radovan vertrouwt de twee niet volledig en neemt geen risico en stelt ze min of meer op non actief.

En na al deze ontwikkelingen nadert de lezer een ontknoping die te maken heeft met een enorme partij cocaïne. Eén van de partijen gaat een enorme slag slaan en bakken geld verdienen. Ten minste zo lijkt het. Maar iedereen wil de drugs hebben, zelfs de politie. En dan is het de vraag wie het slimste en het snelste is.

Snel geld is het goed ontvangen debuut van Jens Lapidus en is onderdeel van een trilogie. Het boek is snel en bevat een hoop interessante personen. Ze lijken allemaal verschillend door hun achtergrond, maar uiteindelijk willen ze allemaal hetzelfde: aanzien en snel een bak geld verdienen.

Lapidus weet de leefwerelden van deze verschillende hoofdpersonen uitstekend te beschrijven en met elkaar te verbinden. Als lezer switch je makkelijk van de wereld van de Joego’s in de sportscholen naar de snelle yuppenwereld van JW. De zorgeloosheid van het uitgaansleven versus de harde rauwe wereld van de gangsters die zaken oplossen met geweld. Het liefst veel en smerig geweld.

Af en toe verliest Lapidus zich in het beschrijven van situaties waardoor de snelheid uit het verhaal gaat, maar over het algemeen weet hij de vaart erin te houden. En door sterke personages maakt hij het verhaal levendig. Dat hij de bad guys in dit boek weet te vermenselijken is ook knap en zorgt ervoor dat je meeleeft. Slechterik Mrado heeft bijvoorbeeld een zwak voor zijn dochtertje en Jorge doet alles voor zijn zus.

Als lezer moet je misschien wel een beetje wennen aan het taalgebruik in het boek. Woorden als skotoe, smatties en snorkelen gebruikt niet iedereen in het dagelijks leven zo vaak. Deze aanpak zorgt er wel voor dat je je makkelijk losmaakt van het echte leven en meegezogen wordt in de onderwereld van Stockholm. En het geeft het boek een eigen stijl. Al met al een lekkere en zeker originele misdaadroman. Gelukkig ligt het volgende deel al in de winkels.