Recensie

Eva Sprong is een jonge vrouw die snel carrière maakt bij een grote bank. Haar vader is erg trots op haar. Die vader-dochter relatie komt op scherp te staan als Eva besluit om ontslag te nemen en te proberen zichzelf te vinden in een ashram in India. Haar vader kan nauwelijks geloven dat zijn dochter alles zomaar weggooit voor een spirituele reis.

In de ashram ontdekt Eva dat het niet zo makkelijk is om jezelf te vinden. De regels en het mediteren vallen haar zwaar en antwoorden op levensvragen vindt ze niet. Ze heeft geen spijt van haar reis, maar eenmaal terug in Nederland blijft het gevoel hangen dat ze nog niet klaar is.

Op aanraden van haar zus gaat ze dan ook op een westerse zoektocht. Met een rugzak vertrekt ze naar Spanje om de pelgrimsroute naar Santiago de Compostella te lopen. De eerste dagen is het afzien door een zware rugzak en een pijnlijke knie. Al snel lijkt het meer op een vakantiereis.

Ook hier is het lastig voor Eva om tot zichzelf te komen. Al vindt ze wel iets anders belangrijks: de liefde. Pas terug in Nederland leert een dagboek van een meisje in Auschwitz haar wat ze wil. Door het lezen van het indringende verhaal van Sarah Polak weet Eva hoe ze in het leven wil staan en hoe ze naar de toekomst kan kijken. Zelfs op haar sterfbed heeft ze veel aan het dagboek van de haar onbekende vrouw.

Perron 7 is een prettig geschreven boek over een vrouw die uit haar jachtige bestaan stapt om op zoek te gaan naar zichzelf. Een reis die niet zonder problemen is. Hans Peter Roel beschrijft op een toegankelijke manier hoe Eva zoekt en daarvoor te rade gaat bij oosterse en westerse methoden.

Het is misschien wel een beetje jammer dat het verhaal hier en daar wat aan de oppervlakte blijft en dat uitgebreide beschrijving van natuur en plaatsen langs Spaanse camino uitblijven. Toch is dit niet storend omdat het natuurlijk vooral om Eva draait en haar zoektocht. Het meest opmerkelijke deel van dit boek is toch wel het dagboek van Sarah Polak. Hans Peter Roel weet de ellende en overlevingsdrang treffend te verwoorden in het dagboek van de jonge Joodse vrouw.

En door deze opzet waarbij een deel van het boek bestaat uit het dagboek van een vrouw in Auschwitz levert het voor de lezer ook stof tot nadenken op. Het laat zien hoe kwetsbaar en tegelijkertijd sterk de mens is. Hoe groot de overlevingsdrang is onder onmenselijke omstandigheden. Tegelijkertijd biedt Sarah zich met gevaar voor eigen leven aan als verpleegster. Ze staat mensen bij in hun laatste uren en vindt dat belangrijker dan het feit dat ze op deze manier zelf ook kwetsbaar is en ziek kan worden. En dat zijn eigenschappen die alle mensen kunnen gebruiken.

De opzet van het boek doet erg denken aan Eten, bidden, beminnen. Dus liefhebbers van het boek van Elizabeth Gilbert zullen zeker plezier beleven aan dit boek.