Recensie

Dorpsagent Jonas Holly wordt erbij geroepen als een verlamde vrouw dood aangetroffen wordt in haar bed. Een gebroken neus wijst erop dat de vrouw mogelijk vermoord is. Dit zorg ervoor dat de zaak gelijk uit zijn handen genomen wordt door een zwaarder wegend onderzoeksteam onder leiding van de arrogante Marvel. Hij zit Jonas op de nek en laat hem de stomme klussen opknappen, zoals het huis bewaken in de hoop dat de moordenaar terugkeert.

Jonas laat het allemaal gebeuren al kookt hij vanbinnen van woede. Als er een tweede dode gevonden wordt hoopt hij dat hij meer taken krijgt. Dit keer gaat het om een vrouw die al jaren niet meer helder is en regelmatig in haar ondergoed door de buurt zwerft.

Het lijkt erop dat de moordenaar zwakke mensen kiest. Hij heeft ook een oogje op Jonas. Op verschillende plaatsen laat hij briefjes achter waarin hij schrijft dat Jonas zijn werk niet goed doet.

Naast de zorgen op zijn werk heeft Jonas ook een lastige thuissituatie. Zijn vrouw lijdt aan MS en kan steeds minder. Ze houdt zich groot ook al heeft ze meer slechte dan goede momenten. Kort daarvoor heeft ze al eens geprobeerd een einde aan haar leven te maken. In deze situatie blijft Jonas bij zichzelf en probeert zijn werk zo goed mogelijk te doen en daarbij rechercheur Marvel niet in de weg te lopen. De moordenaar moet gevonden worden voordat hij weer toeslaat. En het lijkt erop dat hij zich onder de bevolking van de het kleine dorpje bevindt. Niemand is te vertrouwen.

Opgesloten is een ontzettende topthriller. Vanaf de eerste pagina grijpt de schrijfster je bij de lurven om je pas na ruim 300 pagina’s volledig gedesillusioneerd achter te laten. Om te beginnen zijn de karakters in dit boek briljant. De lokale lievelingsagent die niet te beroerd is om een schaap uit een boom te bevrijden tegenover de arrogante stadsefrats die neerkijkt op zijn dorpse collega. Alleen dat al geeft het verhaal vaart en inhoud.

Voeg daar een soort humane moordenaar aan toe en een briljante thriller is geboren. De moordenaar heeft het voorzien op mensen waarvan men eigenlijk zegt dat de dood beter voor ze is. En misschien zelfs een beetje een opluchting voor hun omgeving. De zorg vervalt en de erfenis hoeft niet meer uitgegeven worden aan de zorg. Logisch dat de directe naasten verdachten zijn.

Bauer heeft echter op het laatst nog een mooi trucje in petto voor de lezer. Als geoefend thrillerlezer heb je een idee van een mogelijke ontknoping. Sterker nog, arrogant als je raakt door vaak thrillers te lezen zie je de ontknoping al van mijlenver aankomen. Totdat Bauer je om de oren slaat met een geheel onverwacht einde. En zo’n einde zouden alle thrillers moeten hebben, totaal onverwacht. En misschien ook weer niet. Belinda Bauer is bezig aan een mooie opmars. We want more!