Recensie

Als de trein naar Stockholm een korte stop maakt stapt een jonge moeder uit om een telefoontje te plegen. Vervolgens wordt ze even afgeleid en voor ze het weet is de trein vertrokken zonder haar, maar met haar jonge dochtertje. Ze neemt contact op met het spoorwegpersoneel en zij beloven op het meisje te letten. Op het volgende station let de conducteur even niet op door een opstootje in een volgende coupé. In die paar minuten weet iemand het meisje mee te nemen.

Inspecteur Alex Recht moet het raadsel zien op te lossen. Er is al snel een verdachte gevonden. De moeder heeft meerdere keren aangifte gedaan van mishandeling door haar ex-man. En deze man is niet op te sporen. Waarschijnlijk heeft hij het meisje meegenomen.

Dat idee moet het onderzoeksteam laten varen als het meisje gevonden wordt: naakt en dood achtergelaten op het parkeerterrein van een ziekenhuis. Op haar voorhoofd staat ‘ongewenst’ geschreven. De vader zou zoiets nooit doen. Toch is de politie daar niet helemaal zeker van. De man is nog steeds niet te bereiken en op zijn computer is een enorme hoeveelheid kinderporno te vinden.

Dan verdwijnt er op klaarlichte dag een tweede kind. En dit kind heeft helemaal niks te maken met de eerste familie en dus lijkt de vader geen verdachte meer. Het maakt het onderzoek in ieder geval lastiger voor de politie. Het lijkt alsof ze met meerdere daders te maken hebben. Ondertussen krijgen ze ook een anonieme tip die bruikbaar lijkt, maar te summier om de dader op het spoor te komen. En die is heel slim. Het enige dat steeds gevonden wordt op de plaats delict is de afdruk van zijn schoen. Lukt het om de man te vinden voor hij nog een kind meeneemt?

Ongewenst is een spannende thriller. In het begin leest het wat stroef, maar als je eenmaal gegrepen bent door het verhaal, de misdaden en de levendige hoofdpersonen dan is het lastig om het boek weg te leggen. Ohlsson schetst een aantal personen in het politieteam die zo nog een paar boeken meekunnen. Ze beschrijft de personen in hun competitieve strijd binnen het team, maar laat daarnaast de onderzoekers in hun eigen omgeving zien.

De een heeft een depressieve vrouw en zoekt zijn pleziertjes buiten de deur en een ander heeft weer een oudere minnaar. Een kleurrijk team waarin dus niet alleen brave dienders zitten.

Het boek is behoorlijk spannend en daarmee een prima debuut. En zoals gezegd de karakters binnen het politieteam zijn boeiend. Hopelijk gebruikt Ohlsson ze voor een tweede boek.