Recensie

Chantal Zwart, hoofdpersoon uit de eerste drie boeken van Michael Berg, is terug. Ze heeft de landelijke omgeving verruild voor hoofdstad Parijs. Ze woont in een appartementje in een gebouw dat ze geërfd heeft van haar oma. Om in haar onderhoud te voorzien, schrijft ze als freelancer artikelen.

Tot zover niks spannends. Maar zoals altijd raakt Chantal bij een zaakje betrokken. Midden in de nacht wordt ze gebeld door een studiekennis uit Nederland. Zij is op dat moment in Parijs, is met een man meegegaan en nu is die man dood. Chantal komt er al snel achter dat het niet zomaar een man is, maar een bekend en zeer rechts politicus. Chantal belooft haar studiekennis in eerste instantie niet naar buiten te treden met het verhaal.

Chantal weet ook niet zo goed in hoeverre deze oude kennis te vertrouwen is. Als het pand waarin de dode politicus zou liggen afbrandt, wordt er geen lijk gevonden. Chantal zwijgt. Ze gaat niet naar de hoofdredacteur van een nieuwssite waar ze veel voor schrijft en ze stapt ook niet naar de politie. Maar ze is en blijft een journaliste, dus ze gaat zelf op onderzoek uit. En dat pakt niet echt gunstig uit. Al snel bevindt ze zich in een zeer lastige situatie en neemt ze een rigoureus besluit. Ze gaat proberen een voortvluchtige moordenaar te helpen.

Het is fijn dat Chantal, een zeer sympathieke en doortastende dame, terug is. Berg koos er één keer voor een boek zonder Chantal Zwart te schrijven: Hôtel du lac. En nu is er dus weer. Ze is met haar scooter snel gewend aan het stadse leven. Helaas lijkt ze qua karakter een beetje veranderd en stelt ze soms een beetje teleur. Waar Chantal in eerdere boeken een wijze vrouw leek, staat ze hier met knikkende knieën bij het zien van een beetje mannelijk naakt. Dat is wel een beetje een kasteelromannetjesscène die Chantal-onwaardig is.

Michael Berg pakt in dit boek groots uit met veel actie, lastige rechercheurs, een huurmoordenaar en pikt ook nog een politiek issue mee. Het verhaal buigt en kraakt af en toe onder zoveel inhoudelijk geweld, maar Berg weet het staande te houden. Aan het einde geeft hij er zelfs nog een verrassende draai aan. Al is halverwege een grove schatting te maken van de ontknoping. Het verhaal is hier en daar ook erg compact met veel onnodige details.

De huurmoordenaar zorgt in dit boek voor de spanning. Hij waagt zich aan een allerlaatste klus, maar gaandeweg wordt zijn hitlist steeds langer. Iedere getuige moet uit de weg geruimd worden. En de huurmoordenaar is daar niet kinderachtig in. Hij doet zijn werk graag goed. En is daardoor huiveringwekkend.

Michael Berg gebruikt in dit boek het uitzetten van Roma’s als politiek punt. Deze Roma’s hebben een slechte naam en de media vinden het dan ook geen probleem om een Roma-jongen te bestempelen als moordenaar. Terwijl deze jongen zijn stinkende best doet om zijn studie af te maken en op het vlak van de politiek verandering teweeg te brengen. Interessant punt en ook actueel.

Al met al is Nacht in Parijs een redelijk vol en spannend boek. Soms verliest Berg zich in details. Deze vijfde thriller leest dan ook net een beetje minder makkelijk weg dan zijn vorige boeken. Het verhaal is wel een stuk intelligenter en meer volwassen dan zijn eerdere werk. Als hij Chantal mee laat groeien, dan kunnen we nog veel moois verwachten van Berg. Nu, door de matige ontwikkeling van Chantal, de vele details en het compacte verhaal, haalt Berg op het randje de vier-sterrengrens.