Recensie

Wilbur is een jongen van ongeveer twintig en hij heeft al een bizar leven achter zich. Zijn moeder sterft bij de geboorte en zijn vader laat hem achter in het ziekenhuis. Doordat hij te vroeg geboren is blijft Wilbur altijd aan de kleine kant. En dat maakt zijn leven niet eenvoudig. Op school is hij een makkelijk doelwit voor pesterijen.

Wilbur groeit op onder redelijk gelukkige omstandigheden. Zijn oma houdt veel van hem en hij doet het goed op school. Toch zijn er ook hele nare kanten aan zijn leven. Zo toont zijn opa helemaal geen interesse in hem en door zijn goede schoolprestaties heeft hij geen vrienden op school. Sporten gaat hem bijzonder slecht af en dat zorgt ervoor dat zijn kennis van sport niet verder gaat dan het zwembad dat hij schoon moet maken van de gymleraar.

Aan het geluk komt een einde als zijn oma een ongeluk krijgt en Wilbur in een pleeggezin terecht komt. Daar blijkt dat zijn psyche niet al te sterk is en komt hij voor het eerst in aanraking met een inrichting voor jonge jongens. Wilbur weet zich iedere keer weer aan te passen aan nieuwe situaties en lijkt volledig in paniek te raken, met alle gevolgen van dien, als er veranderingen op het programma staat. Hij lijkt zich angstvallig vast te klemmen aan alles dat bekend is voor hem, zelfs als dat betekent dat hij geen vrijheid kent.

Als het boek begint is Wilbur inmiddels twintig jaar en is hij in een inrichting voor zelfmoordenaars verzeild geraakt. Oplettende omstanders hebben hem uit zee gevist. Wilbur blijft bij hoog en laag beweren dat hij geen zelfmoord wilde plegen. Tegelijkertijd voelt hij zich wel op zijn gemak in de instelling. Hij weet niet goed wat hij heeft om naar terug te keren. Uiteindelijk blijkt dit heel wat te zijn alleen weet Wilbur dat niet altijd op waarde te schatten.

Naar huis zwemmen is zo’n rijk verhaal dat het zich nauwelijks laat samenvatten in een paar alinea’s. Lappert beschrijft uitvoerig de levens van de personen die in het leven van Wilbur voorkomen en die voor hem zorgen. Zo heeft hij als hij net geboren is een aantal verpleegster die een gezicht krijgen door hun persoonlijke verhaal.

Wilbur groeit op tot een verwarde jongen die uiteindelijk op zoek gaat naar zijn vader. Lappert weet precies de juiste toon te treffen voor dit boek. Melancholisch, uitvoerig, hier en daar met humor en hij weet geweldige personages te creëren. Mijn favorieten zijn met stip de oude mannen in het hotel waar Wilbur tijdelijk woont.

Naar huis zwemmen is geen boek dat je in een paar uurtjes leest. Je moet ervoor gaan zitten en je laten verrassen door dit verhaal met een uiterst bijzondere en ontroerende hoofdpersoon. Het is een enorme reis met veel personages die allemaal een bijzonder verhaal lijken te hebben. En dat is de kracht van dit boek. Zoveel levensverhalen bij elkaar zijn mooi en fascinerend om te lezen.

De schrijver zuigt je met zijn bijna betoverende schrijfstijl gelijk het verhaal in om je niet meer los te laten tot het einde. Dit boek is verschenen in de serie van de grote verhalenvertellers van uitgeverij Signatuur. En met Lappert hebben ze een hele grote te pakken.