Recensie

Lakshmi is dertien jaar en woont in een bergdorp in Nepal. Ze heeft wensen voor de toekomst. De belangrijkste is een echt dak voor op hun hut, zodat ze geen last meer hebben van de regen. Maar steeds als zij en haar moeder wat geld verdiend hebben pikt haar stiefvader dat in en vergokt het. Ze is dan ook blij als ze hoort dat haar stiefvader een baan in de stad geregeld heeft voor haar. Ze heeft gehoord dat dienstmeisjes daar veel geld verdienen. Helaas heeft haar vader een andere baan in zijn hoofd: prostituee.

Lakshmi vertrekt van huis in de veronderstelling dat ze bij een rijke familie terecht zal komen. Ook haar moeder weet van niks en geeft haar dochter allerlei goed bedoelde adviezen mee voor haar baan als dienstmeisje. Al snel heeft Lakshmi het gevoel dat er iets niet klopt. De reis gaat verder dan de stad die in de buurt van haar dorp is. En ze gaat zelfs de grens over.

Ze snapt niet wat er gebeurt en in haar onschuld gelooft ze nog steeds in een leven als dienstmeisje. Niet wetend dat ze wel haar diensten aan zal bieden, maar dan aan mannen. Wanneer ze eindelijk op de plaats van bestemming aangekomen is, treft ze daar meer meisjes van haar leeftijd. Allemaal in mooie kleding. Al snel maakt ze voor het eerst kennis met haar nieuwe werk. Ze is geschokt en schaamt zich.

Ze kan echter niks doen om aan haar situatie te ontkomen. Behalve misschien sparen om zo de schuld die ze heeft aan de bordeelhoudster af te kunnen lossen.

Misschien morgen is een verhaal dat staat voor alle jonge meisjes die in een bordeel terecht komen. Vaak gebeurt dit doordat hun familie in armoede leeft. Ze krijgen een grote som geld als ze hun dochter verkopen. Lakshmi staat symbool voor de ellende die deze meisjes ondergaan. Op jonge leeftijd worden ze misbruikt en in dit boek lees je dat de meisjes er zelfs aan wennen of het lijdzaam ondergaan door hun gevoelens uit te schakelen.

Het is tragisch om te lezen hoe het leven van een onschuldig meisje verandert. Ze is in eerste instantie timide, helpt haar moeder goed, wisselt heimelijke blikken met de jongen uit haar dorp die later haar man zal worden, giechelt met een vriendin. Dit is een groot contrast met de wereld van het bordeel waar de meisje strijden voor de gunsten van de mannen, waar een zeer strenge dame de baas is en misschien nog wel het allerergste: het gemis aan vrijheid en educatie. Opgesloten zitten zonder uitzicht op vrijheid of mogelijkheden om naar school te gaan.

McCormick heeft dit boek geschreven vanuit de belevingswereld van Lakshmi. Dat zorgt ervoor dat de taal simpel is, de hoofdstukken kort en de kijk op de wereld een beetje naïef. Het leest daardoor een als een jeugdboek. Als volwassene vlieg je er dan ook doorheen. Aan de ene kant maakt dit het verhaal geloofwaardig en aan de andere kant misschien net een beetje te luchting. Als lezer moet je jouw beeld van de wereld er nog overheen gieten om de ernst van het verhaal in te schatten. Doordat Lakshmi niet weet wat haar overkomt kan ze dat in het verhaal ook niet duidelijk maken.

Het is in ieder geval een verhaal dat je aan het denken zet, omdat het de situatie van vele meisjes weergeeft. En dan is het toch jammer dat het verhaal redelijk snel is afgelopen. Voordat de gruwelijke situatie echt tot je doordringt is het boek al uit.