Recensie

Bradley Wiggins was in 2012 de eerste Brit die de Tour de France won. In zijn boek Mijn tijd vertelt hij over de aanloop naar dit succes. Het boek is in de ik-vorm geschreven, maar William Fortheringham is de eigenlijke auteur.

Wiggins vertelt hoe hij de jaren voor 2012 heeft ervaren. Hij kende kleine successen en deed het niet slecht in de grote rondes. Hij besloot dat 2012 zijn jaar moest worden om de Tour te winnen. Alles werd in het werk gesteld om dat doel te bereiken.

Wiggins is lid van de Sky-ploeg en is daar omringd door knappe koppen en andere renners die hem kunnen helpen. Hij vaart bijna blind op de trainingsschema’s die voor hem gemaakt worden. Ze kiezen voor een alternatieve training om nog beter aan het seizoen te beginnen.

In dit boek wordt duidelijk wat ervoor nodig is om een tour te winnen. Doorzettingsvermogen, je gezin nauwelijks zien en kunnen vertrouwen op je team. En daar gaat het in de tour bijna mis.

Iedereen die in 2012 de Tour de France gevolgd heeft, zal zich nog herinneren dat ploeggenoot Chris Froome de sterkere leek en af en toe van Wiggins wegreed. Ook daar vertelt Wiggins in dit boek openhartig over.

Het is een eerlijk boek, maar het zou gebaat zijn met een paar lekkere anekdotes die het verhaal iets smeuïger maken. Nu laat Wiggins net niet alles zien. Je krijgt als lezer mee hoe zwaar het is om profwielrenner te zijn. Wiggins vertelt wat dat voor zijn privéleven betekent en hij laat nog maar eens horen hoe hij over doping denkt.

Op deze manier biedt het boek weinig nieuws voor de liefhebbers van het wielrennen. De trainingsmethodes van de Sky-ploeg met hun wattagemeters zijn vorig jaar uitgebreid besproken in de media. Hoe Wiggins in de Tour reed was drie weken lang op televisie te zien en dat het zwaar is voor zijn gezin kan iedereen zelf ook bedenken.

Toch heeft dit boek zijn charme. Want het gaat hier wel om Wiggo. Een sportieve jongen die qua uiterlijk zo uit een britpopbandje weggelopen lijkt te zijn. Het is sowieso mooi om te lezen waar een sporter inspiratie vandaan haalt en wat hem motiveert. En dat lees je dan allemaal wel weer in Mijn tijd.

Na het lezen van dit boek blijf je wel zitten met één vraag: Wat gaat Wiggins in 2013 doen? 2012 leek wel heel erg zijn jaar. Heeft hij voor 2013 net zo hard getraind of mogen andere Sky-renners dit jaar meer van zichzelf laten zien en draait niet alles in de ploeg om Wiggins?