Recensie

De boeken van schrijversechtpaar Nicci French zijn nauwelijks weg te denken uit het thrillergenre. Het duo komt al meer dan tien jaar bijna jaarlijks met een nieuw boek. Het ene wat spannender dan het andere. Medeplichtig is wat dat betreft een aardige middenmoter. Het verhaal begint spannend als hoofdpersoon Bonnie hulp inschakelt om een lijk te lozen.

Het is lang onduidelijk wie deze dode man is. Eerst worden er verschillende mannen opgevoerd die het allemaal kunnen zijn. Bonnie is bezig met de formatie van een gelegenheidsband en daar zitten nogal wat mannen. Allemaal potentiële slachtoffers van de moord die duidelijk gepleegd is, want de man ligt in een plas met bloed.

De spanning wordt in dit boek opgebouwd door afwisselend in het heden en het verleden te schrijven oftewel ervoor en erna. De gedeeltes van ervoor laten langzaam zien hoe het komt dat Bonnie met een lijk zit in het appartement waar Bonnie de plantjes water geeft voor een vriendin die op vakantie is. Erna geeft een beeld van het politieonderzoek en uiteraard wordt daar duidelijk welk bandlid ineens niet meer op de repetities verschijnt.

Het lukt Nicci French tot ver in het boek onduidelijk te houden hoe de man nu eigenlijk precies aan zijn einde gekomen is en wat daarvoor de reden geweest kan zijn. En dat is ook het moment waarop het verhaal een beetje in begint te zakken. Tot dan toe kon de lezer zijn fantasie kwijt over het hoe en waarom van de moord. Maar als deze twee bekend worden, dan is dat een beetje een deceptie. Soms wordt de lezer van een thriller op het verkeerde been gezet, maar hier komt er op het laatst ineens een wel heel rigoureuze wending die je niet verwacht.

Het verhaal in Medeplichtig is vrij simpel en het einde eigenlijk best onbevredigend. En toch neemt dat niet weg dat dit boek, zoals alle eerdere, lekker wegleest en naar een einde snelt. Dat is waar Nicci French goed in is. Over het algemeen knalt het boek erin en soms blijft het tot aan het einde een echte pageturner en soms, zoals bij dit boek, zakt het verhaal tegen het einde in. Ach het is in ieder geval geen reden om het volgende boek, waar ongetwijfeld aan gewerkt wordt, links te laten liggen. Maar er is ook al jaren geen sprake meer van een echt verheugen op de nieuwe van.