Recensie

Oscar Drai is een 15-jarige jongen die in de jaren tachtig van de vorige eeuw op een kostschool in Barcelona zit. Als hij op een dag door de stad zwerft, ontmoet hij Marina. Zij woont samen met haar opa. De twee sluiten vriendschap en al snel brengt Oscar veel tijd in het huis door.

Marina neemt hem op een dag mee naar een kerkhof waar een vrouw in een zwarte mantel, die haar gezicht bedekt, een graf bezoekt. Volgens Marina komt ze daar iedere maand. Op het graf is alleen de afbeelding van een vlinder te zien. Als ze besluiten om de vrouw te volgen, storten ze zich ongewild in een groot mysterie. Een mysterie dat boeiend is, maar tegelijkertijd ook gevaar oplevert.

De twee gaan op onderzoek uit en beetje bij beetje komen ze steeds meer te weten over de vrouw en het graf. De zoektocht leidt ze naar de riolen van Barcelona en brengt ze in contact met duistere figuren. Personen die allemaal een stukje van het verhaal vertellen, maar niet altijd de waarheid.

Marina is een boek met spannende momenten en een macaber plot. In het begin leest het verhaal wat stroef door de schrijfstijl die wat al te bloemrijk is. Maar dat is de schrijver al snel vergeven, want op een derde van het boek wordt het ineens spannend. Het is een verhaal dat goed opgebouwd is met aardige personages.

Het verhaal doet een beetje denken aan Frankenstein en misschien is de naam van de dokter in dit boek dan ook een knipoog naar Mary Shelley, de auteur van het boek dat model stond voor veel verhalen over het creëren van leven.

Zafón beschrijft het boek in zijn inleiding als een young adult. De personages zijn wel jong, maar het verhaal kan prima gelezen worden door volwassenen. Het heeft misschien wat minder lagen dan zijn werken voor volwassen, maar dat mag de pret niet drukken. Dit verhaal heeft ook veel elementen die het boek aantrekkelijk maken: mysterie, macabere ontwikkelingen, een romance en een kijkje in het prachtige Barcelona.

De setting in het boek is wel een beetje vreemd. Het speelt in de jaren tachtig van de vorige eeuw, maar er komen behoorlijk wat elementen naar voren die horen bij oudere tijden. Mensen rijden in een paard en wagen, er worden kaarsen gebruikt als verlichting en weinig  wijst op enige moderniteit. Maar ja, de rest van het verhaal is ook allemaal fictie met een hoofdletter ‘f’.

Het heeft dan wel niet zoveel body als de boeken voor volwassenen, maar toch beleef je hier behoorlijk wat spannende leesuurtjes aan.