Recensie

Poppy Wyatt staat op het punt om te gaan trouwen. Tijdens haar vrijgezellenfeestje raakt ze haar verlovingsring kwijt. Niet zo best, want het is een erfstuk en de familie van haar verloofde Magnus komt de volgende dag aan voor de bruiloft. Poppy besluit niks te zeggen. Dan wordt ook nog haar telefoon gestolen. Gelukkig vindt ze in een afvalbak een handige smartphone.

Deze telefoon blijkt van de personal assistant van zakenman Sam Roxton te zijn. Zij is per direct gestopt met haar functie. Poppy geeft dit telefoonnummer door aan al het personeel van het hotel waar haar feestje was. Zo kunnen ze haar gelijk bellen als de ring boven water is. Poppy weigert dan ook de telefoon terug te geven aan Sam. Hij wil de telefoon terug, omdat deze eigendom van het bedrijf waar hij voor werkt is.

Ze komen tot een afspraak. Poppy stuurt alle inkomende berichten door naar Sam. Zodra ze de ring terugheeft, stuurt ze het toestel terug naar Sam. Poppy doet haar werk braaf en komt zo heel wat te weten over Sam. Hij komt over als een botte vent die nooit reageert op mailtjes of berichten. Als hij al reageert gebruikt hij niet meer tekst dan nodig is. Poppy is heel anders en plakt haar mailtjes vol met smileys en kusjes.

De grote dag komt steeds dichterbij en gelukkig wordt de ring gevonden. Poppy is inmiddels aan haar telefoon gehecht geraakt en ook een beetje aan Sam. Dan blijkt dat de telefoon ook nog eens heel belangrijke informatie bevat. Informatie die de carrière van Sam kan redden.

Mag ik je nummer even is een chicklit zoals je van Sophie Kinsella mag verwachten. Haar boeken zijn steevast leuk en origineel. Ze slaagt er ook deze keer in grappige karakters tot leven te brengen. Vooral de zeer intellectuele familie van verloofde Magnus is ontzettend leuk.

Het verhaal gaat wel een beetje van de hak op de tak. Zo ben je nog bezig met de ring van Poppy en zo zit je in één of ander bedrijfsschandaal dat opgelost moet worden. Toch mag dit de pret niet drukken, want de romantische component maakt dat weer helemaal goed.

Het lukt Kinsella keer op keer om goede chicklits af te leveren. Ook deze is weer een aanrader. Enige minpuntje is dat de hoofdpersoon wel een beetje lijkt op Becky uit de shopaholic-serie. Ook deze vrouw gaat naïef mee in alles wat een krachtige, beetje botte man bedenkt. Tegelijkertijd is het natuurlijk helemaal niet slecht, want de shopaholic-serie is een groot succes en veel lezeressen van Kinsella zijn dol op Becky. Een soortgelijk personage sluit je dan ook al snel in je hart.