Recensie

In het boek maken we kennis met de schrijver Bret Ellis. Tijdens zijn studie schrijft hij een bestseller. Ineens is hij populair en gaat bijna aan zijn eigen succes ten onder doordat hij zich laaft in drank, drugs en sex en hij het ene feest na het andere bezoekt. Zijn volgende boek wordt volledig afgekraakt door de media. Vanuit het niets krijgt hij een kans om opnieuw te beginnen. Hij grijpt deze met beide handen aan.

Jayne is de moeder van zijn inmiddels 11-jarige zoon. Ze wil hem terug zodat hij met haar, Robby en Sarah, het dochtertje van Jayne, een gezin kan vormen. Ze trouwen, hij begint aan een nieuw boek en geeft college aan de universiteit. Hij heeft nog wel moeite om de drank en drugs te laten staan.

Dat blijken nog zijn minste problemen te zijn. In hun woonomgeving verdwijnen jongens van Robby’s leeftijd. Bret maakt zich grote zorgen. Verder komt de speelgoedvogel van Sarah ’s nachts tot leven en blijkt tot gruwelijke verminkingen in staat. Het huis lijkt ook te veranderen. Hier komt nog bij dat iemand zeer gedetailleerd de moorden nadoet uit American Psycho.

Het boek spoedt zich naar een knallende afsluiting die raarder en raarder wordt.

Grappig dat Ellis zichzelf als hoofdpersoon voor het boek genomen heeft. Hij beweert dat alles echt gebeurd is. Misschien in zijn ergste nachtmerrie. Het boek leest makkelijk weg, je wilt voortdurend weten hoe het verder gaat. American Psycho staat al een tijdje ongelezen op de boekenplank. Daar ga ik binnenkort toch eens aan beginnen. Het boek heeft veel thema’s in zich, waarvan vader-zoon relatie toch wel de belangrijkste is. Het is moeilijk om het boek te typeren, omdat het steeds vreemder wordt, alsof je meegenomen wordt op een door drugs gecreëerde trip door het leven van de schrijver.