Recensie

Reeve is begin twintig. Haar leven is verre van normaal. Als tiener is ze ontvoerd en heeft een aantal jaar in een kelder geleefd waar ze regelmatig gemarteld en verkracht werd. Ze probeert al jaren om haar leven op de rit te krijgen. Daarvoor bezoekt ze een psychiater.

Deze Ezra Lerner wordt als expert opgeroepen bij een nieuwe zaak. Een 13-jarig meisje is ook slachtoffer van een ontvoering geworden. Zij zat maanden gevangen. De ouders van het meisje willen graag met Reeve praten. Misschien kan zij helpen. In eerste instantie ziet Reeve dat niet zitten. Ze wil niet opnieuw de aandacht op zich vestigen in de media.

Toch kiest ze ervoor om af te reizen en het meisje te helpen. Ze ontdekt dat het haar ook helpt. Maar ze is niet zonder gevaar. Want het lijkt wel alsof de ontvoerder bekend is, maar niemand behalve het slachtoffer weet dat er een tweede man is. En deze man is heel gevaarlijk én slim. Wat gebeurt er als hij zijn oog op Reeve laat vallen?

Langs de afgrond is vanaf het begin ontzettend spannend. Carla Norton gooit na een paar hoofdstukken bijna al haar kaarten op tafel. Dat zorgt ervoor dat je als lezer heel veel weet wat de personages niet weten. Vooral de manier waarop de dader geïntroduceerd wordt, is briljant. Sowieso is de dader goed uitgewerkt. Zijn rol in dit boek is cruciaal voor de spanning.

De karakters in dit boek zijn stuk voor stuk erg likeable. Het is jammer dat het verhaal zo ontzettend specifiek is, want de psychiater en Reeve zouden makkelijk een aantal boeken mee kunnen. Ze zouden met hun achtergrond een serie goed kunnen dragen. Maar dan zou Norton steeds over ontvoering moeten schrijven en dat werkt waarschijnlijk maar één keer echt goed.

Al met al zit dit verhaal op thrillervlak ontzettend goed in elkaar. Absoluut één van de spannendste boeken van 2014!