Recensie

Stella Friberg is bezig aan haar tiende thriller over detective Franciska Falke. Dit is het laatste boek in een serie en Stella weet nog niet precies hoe ze alle losse eindjes bij elkaar moet brengen. Ze heeft veel concentratie nodig bij het schrijven en dat gaat helaas niet doordat ze ineens nogal veel pech heeft.

Haar nieuwe en dure appartement blijkt een lek te hebben. De klusjesman weet niet precies waar het water vandaan komt en begint enthousiast met het uitbreken van de badkamer. Met zoveel herrie lukt het Stella nauwelijks om te schrijven. En waarschijnlijk gaat de verbouwing nog weken zo niet maanden duren. Gelukkig kan ze bij haar vriend terecht. Maar daar komt ze op een dag ook voor een onaangename verrassing te staan.

En dan is er ook nog een vrouw die voor haar appartementencomplex rondhangt. Op een dag stelt deze vrouw zich voor als Franciska. Ze beweert Stella’s hoofdpersoon te zijn en alleen zij kan vertellen wat de inhoud van dit tiende boek moet worden.

Ondertussen vliegt de tijd en belt de uitgeverij regelmatig om te vragen waar het laatste boek blijft. Stella heeft het zwaar maar zet dapper door. Al was het maar omdat ze het haar ‘tegenstanders’ niet gunt om geen laatste boek te schrijven of half werk te leveren. De literaire zwaargewichten vinden namelijk dat Stella met haar gemakkelijke thrillers de markt vervuilt.

Ingemarsson schrijft zeer gevarieerde boeken. Haar debuut Kleine gele citroenen was een heerlijke culinaire chicklit met een warme hoofdpersoon. De opvolger De Russische vriend was juist een spannend boek. En met Koudwatervrees zit Ingemarsson er een beetje tussenin. Er is romantiek en tegelijkertijd een klein beetje spanning, doordat het boek delen van het boek van Stella bevat waarin een moord opgelost moet worden.

Doordat het boek van alletwee een beetje heeft komt het net niet helemaal lekker uit de verf. De hoofdpersoon is ook nog eens een wat koude en vooral egoïstische vrouw. Gelukkig maakt ze wel wat ontwikkeling door in de positieve zin.

Ingemarsson schrijft wel ontzettend lekker. Je vliegt werkelijk door het verhaal heen. En dan is het jammer dat het op de één of andere manier niet wil vlammen zoals in haar eerste boek. Een prima boek dus voor een verloren middagje of voor op vakantie, maar als je echt wilt genieten dan kun je misschien beter haar debuut Kleine gele citroenen lezen. Want dat is fantastisch. En het blijft lastig om over een goed debuut heen te komen.