Recensie

Dokter Claire Elliot is naar een klein dorpje verhuisd. Haar man is overleden en ze heeft haar zoontje Noah niet helemaal meer in de hand. Ze hoopt dat het in een klein dorp beter gaat. Hij vindt het vreselijk, maar maakt toch wel wat vriendjes. Alles is rustig in hun leven totdat een klasgenoot van Noah begint te schieten in de klas. En hij is niet de enige jongere die zich agressief gedraagt.

Er zijn meer jongeren die ineens veel vechten of hun eigen familie iets aandoen. De mensen in het dorp staan voor een raadsel. Er zijn een aantal oudere dorpsbewoners die weten te vertellen dat dit al eerder is gebeurd. Het lijkt alsof de plaats iedere 50 jaar opgeschrikt wordt door gewelddadige jongeren.

Claire probeert zich staande te houden als arts in het dorp. Dat is niet makkelijk. Als ze bovendien denkt dat de jongeren zo worden door water uit het zwemgebied, maakt ze zich allesbehalve populair. En haar patiëntenbestand krimpt. Ze wil het liefst de moed opgeven en toch weer naar de stad terugkeren.

Ze wil echter graag weten wat er gebeurt met de jongeren. Ze lijken allemaal een soort gloed over zich te hebben. Ze schrikt zich dan ook rot als haar zoon deze gloed ook heeft. Ze zoekt nog harder naar een verklaring. Uiteindelijk komt ze heel dicht bij het antwoord, maar dat zet haar eigen veiligheid op het spel.

Zeer spannend verhaal. Het zit wel een beetje op het randje van geloofwaardig en niet. Ik hou meer van thrilers die beter te verklaren zijn dan deze. Dichter bij de realiteit staan. Dat neemt niet weg dat het boek leest als een trein en het lastig is om het weg te leggen. Het is bijna irritant dat Claire tussen haar onderzoek door ook nog een romance opbouwt. Daar heb je als lezer helemaal geen tijd voor. Je wilt alleen maar weten hoe die jongeren zo agressief worden en welke de volgende is die ontspoort. Geen diepgaand geloofwaardig verhaal, maar zeker een aanrader als zeer spannend tussendoortje.