Recensie
Aangrijpend boek over Stijn en zijn vrouw Carmen, waarbij borstkanker is geconstateerd. Hun jonge leven komt hierdoor op zijn kop te staan. In eerste instantie krijgt Carmen een chemokuur. Hierbij wijkt Stijn, in tegenstelling tot de partners van andere patiënten, niet van haar zijde.
Toch is Stijn allesbehalve de ideale echtgenoot. Hij is monofoob wat inhoudt dat hij niet monogaam kan zijn en dus een kick krijgt van vreemdgaan. Ook nu zijn vrouw doodziek is. Hij begint zelfs voor het eerst sinds zijn huwelijk een verhouding. De vrouw in kwestie, Roos, begrijpt hem en steunt hem bij zijn verdriet en woede om Carmen en haar ziekte
Als blijkt dat de chemokuur deels is aangeslagen, wordt besloten om te opereren en door middel van amputatie van de borst de kanker terug te dringen. Na de operatie blijkt dat de kanker uitgezaaid is en Carmen zal sterven.
Heel bijzonder boek om te lezen. Zeker als je weet dat de vrouw van de auteur ook aan kanker overleden is. Stijn lijkt een eikel door zijn vreemdgaan, maar steunt zijn vrouw tot het einde toe hoeveel moeite hem dat ook kost. Hartverscheurend om het afscheid te lezen ook omdat ze nog een 3-jarig dochtertje hebben. Ik heb het in ieder geval niet droog gehouden en het boek liet me ook niet zomaar los.
Ik heb ook erg moeten huilen om dit boek. Maar ik kon ook erg boos worden van die zakkerige Stijn.
ik ben het aan het lezen, kwam wat suf op gang maar nu tegen het einde kan ik het moeilijk wegleggen. Ik vind Stijn OK, hij probeert zichzelf ook alleen maar staande te houden in zijn eigen wereld.
Kan wel zeggen dat ik dit boek een toppertje vond! Het vervolg ‘De weduwnaar’ moet je dan ook zeker lezen want dat maakt het verhaal af. Van mij hadden die 2 boeken ook wel 1 boek kunnen zijn…deel 2 gaat namelijk gewoon weer verder waar je bij deel 1 was gestopt! Je leest ze beide als een sneltrein…kortom een aanrader!
Als het een echte vent was, was hij zijn vrouw trouw gebleven, deze sukkel gaat vreemd met Roos.
Als Roos ook kanker krijgt, weet ze alvast wat ze kan verwachten van Kluun.En omgekeerd ook!
Carmen was ziek, maar Stijn (lees Kluun) is nog veel zieker. Okay, ook ik hield het niet droog, maar dat maakt dit nog niet tot een goed boek. Eigenpijperij met kennis die niet ter zake doet. Nouveau-richerige sfeer uit het milieu van snelle jongens die maar niet volwassen worden. Trendy maar dan in de foute zin
Ik vond het echt een geweldig boek.
Van tevoren vertelde iedereen dat je zou moeten huilen,
Ik dacht bij m ezelf, ooh dat gebeurt mij toch niet..
Maar toen ik het las..en vooral toen carmen afscheid van Luna ging nemen, ik kon het niet meer droog houden!
één van de mooiste boeken die ik ooit gelezen heb!
wat een tranentrekker, alleen al het idee dat je afscheid moet gaan nemen van je kind, en er maar op moet vertrouwen dat het allemaal goed komt ( vooral met zo’n vent in zo’n mileu en laten we het dan maar helemaal niet over de appair hebben)
Ook deel 2 , de weduwnaarwas goed ( dan krijg je er toch nog weer vertrouwen in ) en van mij kan er ook nog een deel 3 komen, want hoe gaat het nu verder met Stijn en Roos.
Heerlijk…….. !! Ik ben weliswaar een vrouw….. maar ben er achter dat ook ik een monofoob ben
) . Veel herkenning dus op het gebied van monofobie. Helaas ook veel herkenning m.b.t de ziekte kanker 
.
Een boek wat je in één ruk uit leest.
Supermooi en aangrijpend boek !!
Bravo !!
xxx Elise.
Echt een superboek!
heb het aan het einde niet droog kunnen houden..
knap dat dat lukt met dit boek bij mij
Door dit boek te lezen heb ik mijn ex vrouw beter leren kennen, pas na jaren, nog steeds zweemt de lucht van vieze mannen in mijn omtrek ik ruik ze nu op afstand dit boek die mij duidelijkheid en inzicht heeft gegeven wat een monofoob is heeft ook mij geraakt ik heb gehuild en gejankt omdat de werkelijk heid wordt bevestigd dat je met zieke geesten hebt te maken die vergeten dat je wordt vernederd tot op het bot en je geloof in eerlijkheid behoorlijk op de proef wordt gesteld een boek met een dubbele moraal een goed schrijver maar een lul van een vent.
Ben het boek gaan lezen omdat ik zelf net aan den lijve heb ondervonden hoe het is om met een monofoob te leven. Het is zelf zo erg dat deze man, nadat ik onze relatie heb beeindigd toen alles uitkwam, geprobeerd heeft zelfmoord te plegen en nu in een kliniek zit. Hij zegt vol spijt te zijn en er alles aan te doen om zijn leven te beteren om bij mij terug te mogen komen. Ik vraag mij af of dat ooit zal gebeuren, ondanks alles wat er gebeurd is hou ik nog veel van hem, maar of er ooit toekomst is met zo’n man is mijn grote gewetensvraag.
Ik probeer nu via “Komt een vrouw bij de dokter” te begrijpen wat er in het hoofd van zo’n man omgaat om de dingen te doen die hij doet.
En mijzelf de vraag te stellen: Is monofobie te genezen?
Ik vind het een aangrijpent boek. Veel mensen in mijn omgeving hebben die ziekte ook. Ik vind het heel erg dat er dan ook mannen zijn die zoiets doen. ik Snap het ook welweer maar het grijpt me wel aan. Vooral het laatste deel dat ze haar dochtertje moet vertellen dat haar mama dood gaat.
Ik vond het boek aangrijpend. Toch was ik blij met het seks
leven van hem, dat maakte voor mij dat het boek makkelijker was te lezen. Als het hele boek alleen over haar leven was gegaan, was het voor mij veel zwaarder geweest! Ik keur zijn leven zeker niet goed, maar hij was er voor haar. Deel 2 was nog mooier, ik zou bijna verliefd op de man worden! Ik hoop dat er nog een deel komt over het leven van hun samen. Er zijn zeker momenten in beide boekden waar menig mens een voorbeeld aan kan nemen.
Wanneer is dit boek uitgegeven?
ik heb zelf ook kanker/ bot tumoren gehad ik ben er vanaf en had een film gezien en zag dit boek liggen en ik denk ik wil nou tochwel alle details weten maar echt een prachtig boek herkende er veel in gelukkig ging mijn vriendin niet vreemd.
ik ben blij dat die vent Kluun dat alles kon verwoorden in een boek en knap van hem zeker een Grammy waardig haha
grtz D.B.D