Recensie

De tweeling Juno en Juliet verlaten hun ouderlijk huis om te gaan studeren in Galway. Het verhaal wordt verteld vanuit het perspectief van Juliet, de iets minder populaire tweelingzus. De beide meisjes zijn bloedmooi met als enige verschil dat Juliet kort en Juno lang haar heeft. Verder is Juno zachtaardiger. Vooral Juliet heeft veel van de universiteit verwacht, het valt haar dan ook erg tegen dat iedereen lijkt te klagen en dat andere studenten zich minder in lijken te zetten voor hun studie.

Ze is vooral onder de indruk van haar leraar moderne literatuur, David Hennessey. Ondertussen stort Juno zich in het theaterwereldje dat zich rondom de universiteit afspeelt en leert Michael kennen. Juliet is best jaloers op de tijd die Juno met Michael doorbrengt en ze vindt het jammer dat zij niet meer automatisch de persoon is waarbij Juno uit komt huilen of met wie ze over problemen praat.

Al vrij snel na hun aankomst in Galway ontvangt Juno een soort liefdesbrief. Ze weet niet van wie de brief afkomstig is. Ze wordt bang als de tweede brief arriveert en deze grofheden bevat en persoonlijke uitspraken over Juno die erop wijzen dat de schrijver Juno volgt.

De tweeling besluit naar de politie te gaan als er een derde brief arriveert. De politie ziet het meer als een kwajongenstreek en wil er niks aan doen. De relatie met Michael kent zijn ups en downs. Het einde van de relatie komt in zicht als Michael in een dronken bui seks heeft met de verkeerde zus. Ondertussen wordt de band tussen Juno en een toneelschrijver die aan de universiteit verbonden is steeds beter. En trekt Juliet steeds meer op met haar leraar David. Uiteindelijk komt Juno erachter wie de brieven geschreven heeft. David had al een vermoeden en besluit de schrijver te bezoeken. De meiden volgen hem om een geweldadige confrontatie te voorkomen. Gelukkig eindigt het boek met de zin “en we leefden nog lang en gelukkig.”

Leuk boek om te lezen. Zeker omdat je duidelijk de verschillen ziet tussen de twee meisjes. De onnadenkende Juliet, die op een avondje zonder nadenken LSD slikt, en de aardige Juno die op dat moment haar zus ondersteunt. Toch blijken de karakters van de tweeling niet zo heel verschillend als in eerste instantie lijkt. Als Juno verkeerd behandeld wordt is ze tot meer in staat dan haar omgeving denkt. Het boek bevat veel personages die er ook voor zorgen dat het boek luchtig blijft. Als het even serieus lijkt te worden, zwalkt er wel weer iemand onder invloed het verhaal binnen. De opbloeiende liefde tussen Juliet en haar leraar is ook mooi weergegeven. Ik heb zeker genoten van dit boek en vond het erg jammer dat het niet zo dik is.