Recensie

Kayla Williams beschrijft in dit boek haar verhaal over het leven van een militair tijdens de oorlog in Irak. Ze is daar uitgezonden en werkt als tolk. In een openhartig verslag laat ze zien dat niet alles zo makkelijk is en zeker niet als vrouw. Alleen vriendschap met mannen die lange tijd van huis zijn lijkt niet altijd mogelijk.

Ze schrijft over gevaren, over het wachten, over incompetente leidinggevenden en over vriendschap. De positie van de vrouw in een oorlogssituatie is lastig. Er zijn veel jonge mannen die hun vrouw of vriendin missen. Vrouwen zijn ongekend populair. Zelfs de vrouwen die normaal niet nagefloten worden, zijn nu een soort lustobjecten. Maar kiest een vrouw verkeerd en gaat ze met iemand naar bed, dan is ze voor ze het weet een slet en spreekt niemand meer tegen haar.

Kayla vertelt ook over de rangorden en over hoeveel moeite ze soms heeft om niet te twijfelen aan de bevelen die zij krijgt. Situaties worden regelmatig verkeerd ingeschat en kunnen daardoor levensgevaarlijk zijn. Het is ook interessant om te lezen hoe vegetariër Kayla overleeft op het legervoedsel. Ze raakt creatief in het samenstellen van maaltijden uit restjes.

Williams heeft een boek geschreven dat de lezer een klein kijkje in de oorlog geeft. Het is niet veel maar het leert een beetje hoe soldaten in Irak leven en met elkaar omgaan. Ook het contact met de lokale bevolking wordt beschreven. Williams heeft een vlotte schrijfstijl die ervoor zorgt dat het boek heel goed te lezen is. Toch heb ik het gevoel dat de kern niet echt geraakt wordt. Het blijft een beetje een stoere legervrouw. Het boek gaat niet echt diep, emoties blijven bijna buiten beschouwing. Jammer, want zo blijft het verhaal nogal oppervlakkig.