Recensie

David Zinc, een jonge advocaat, raakt op een ochtend als hij op zijn werk komt volledig in paniek. De druk om partner te worden is hem te veel geworden. Hij neemt ontslag en zet het op een drinken. Aan het einde van de dag komt hij bij toeval terecht in een klein advocatenkantoortje: Finley & Figg. Zij zijn vooral gespecialiseerd in letselschade en jagen op ambulances. David dringt erop aan dat ze hem aannemen.

David lijkt met zijn neus in de boter te vallen. Al in zijn eerste werkweek dient zich een interessante zaak aan. Het gaat om een mogelijke massaclaim tegen een geneesmiddelenproducent. Een middel tegen hogebloeddruk zou hartkwalen met soms zelfs de dood tot gevolg veroorzaken. Ze hebben al snel een aantal mogelijke eisers gevonden.

Dit betekent wel dat David het tegen zijn oude kantoor op moet nemen. Zij komen met een sterk team advocaten, terwijl Finley & Figg nogal een idiote indruk maakt. De advocaten hebben nauwelijks ervaring met processen en al helemaal niet in massavorm.

De ontbrekende ervaring is nog niet het ergste. Een grote zaak kost ook klauwen met geld en dat heeft de firma niet. Ze kunnen net het hoofd boven water houden en nu moeten ze ineens duizenden dollars betalen aan artsen die beweren dat het product niet deugt. Maar de miljoenen lonken. Het kan nog wel een jaar of zelfs twee duren voordat de zaak voor de rechter komt of voortijdig geschikt wordt. Houdt dit kleine kantoortje het zo lang vol of gaan ze roemloos ten onder?

Het begin van het verhaal is ontzettend leuk om te lezen. Grisham weet op rake wijze een beetje shabby advocatenkantoor neer te zetten. Dit doet hij met een luchtigheid en een kleine dosis humor die hij niet vaak voor zijn verhalen kiest. Het werkt goed, want je gunt de advocaten gelijk het allerbeste. Sterker nog, het kan eigenlijk alleen maar bergopwaarts gaan nu ze de veelbelovende David binnengehaald hebben.

Het onderwerp is in ieder geval Grishamiaans te noemen. De underdog die het opneemt tegen de grote jongens. In dit geval is de underdog alleen niet zo heel sympathiek en lijken de slachtoffers van het medicijn sowieso al niet zo gezond.

Het is dan ook mooi om te zien hoe dit verhaal zich ontwikkelt. Als lezer zit je bij wijze van spreken letterlijk met je neus tegen het scherm om alles te volgen. Samengeknepen billen bij de ellendige scènes waarin de kleine advocaten behoorlijk vernederd worden in dit proces dat eigenlijk te groot voor ze is.

Toch wringt het hier en daar wel een beetje. Het verhaal kabbelt een beetje voort en als je de flaptekst leest dan weet je al dat dit onderwerp door Grisham al vaker gekozen is. Door de toevoeging van geweldige karakters weet hij het interessant te maken. En dat redt het verhaal. Het is al met al een beetje een middelmatige Grisham. Tsja, ook de grootmeester van de legal thrillers mag wel eens een minder werk afleveren. De fans zullen het sowieso verslinden en terecht, want het is ook een prima boek, maar van Grisham zijn we net iets beter gewend.