Recensie

Cullen McNamara is een jonge boer die allergisch is voor het buitenleven. Hij is ook handig met techniek en heeft een automatisch sprinklersysteem uitgevonden. Zijn vader ziet dat het niet verstandig is dat zijn zoon de familieboerderij overneemt en stuurt hem met het laatste geld naar de Wereldtentoonstelling van 1893 in Chicago met zijn sprinklers.

Cullen wil er in eerste instantie niks van weten. Hij wil zijn vader niet in de steek laten, maar deze heeft alles al geregeld. Er zit voor Cullen niks anders op dan te vertrekken voor een avontuur van 6 maanden.

Hij heeft een kraampje in de machinehal van de tentoonstelling. De hele dag door is het lawaai er oorverdovend. Het is nauwelijks mogelijk om belangstellenden iets te vertellen over zijn product. Daar komt nog bij dat Cullen sinds een jaar doof begint te worden. Hij zoekt hulp bij de dovenschool en krijgt één van de leraressen zover dat ze hem leert liplezen.

Iedere avond wandelen Cullen en Della over het tentoonstellingsterrein en leert zij hem liplezen. Al snel merkt hij dat hij het lastig vindt om naar de lippen van deze mooie jonge vrouw te kijken zonder eraan te denken hoe ze zullen voelen. En dat terwijl hij thuis een verloofde heeft. Zijn jeugdliefde Wanda verwacht dat ze trouwen als hij thuiskomt van de tentoonstelling.

Ondertussen krijgt Cullen berichten van thuis waaruit blijkt dat het financieel heel slecht gaat met de boerderij. Cullen moet een succes maken van zijn sprinklersysteem om de boel te redden.

Deeanne Gist heeft zich ontzettend goed ingelezen over de Wereldtentoonstelling van 1893. Door haar beschrijvingen krijg je het idee dat je samen met Cullen en Della over het terrein loopt. De foto’s aan het begin van ieder hoofdstuk dragen daar ook aan bij.

Het verhaal is aantrekkelijk. Een jongeman die probeert zijn uitvindingen aan de man te brengen. Er is concurrentie, jaloezie en de nodige pech. Maar hij is vastberaden om er een succes van te maken om zijn vader trots te maken en om de boerderij veilig te stellen.

En dan is er ook nog de opbloeiende romance tussen Della en Cullen. Della is gereserveerd en haar vader heeft haar verteld dat de meeste mannen niet te vertrouwen zijn. Het feit dat Cullen verzwegen heeft dat hij een verloofde heeft, zorgt ervoor dat zij inderdaad denkt dat mannen uitschot zijn.

Gist voegt er ook nog een stuk historisch besef aan toe. Hoe het leven in die tijd was voor mensen die afweken, zoals in dit geval de doven. Het leren van gebarentaal was niet wenselijk, omdat dan te duidelijk te zien was dat iemand gehandicapt was. Boeiend om te lezen.

Al met al is Het hart op de lippen een geweldig boek. Het doet qua sfeer en opzet een beetje denken aan Water voor de olifanten al is dit boek wat braver van opzet. De cover is een beetje tuttig. Laat je daardoor niet afschrikken, want dit boek is zeker de moeite waard.