Recensie

Laxmi, een rijke intelligente vrouw uit een Indiase stad, kan door de zelfmoord van haar vader niet anders dan trouwen met de arme geitenhoeder Ramu. Op een dag vindt Ramu een oude koe in het bos. Als dan op een dag een man verschijnt van een inseminatieprogramma lijkt dat de start van een eigen kudde.

Het kalf dat uiteindelijk geboren wordt wijkt uiterlijk erg af van de andere koeien in het dorp. De andere dorpelingen vinden het in eerste instantie maar niks zo’n lelijk beest. Maar het lijkt of de koe geluk brengt. En al snel vereren de dorpelingen het beest alsof het een godin is.

In eerste instantie laat het dorpshoofd dit allemaal toe. Na een tijdje heeft hij er genoeg van en wil hij dat alle aandacht weer op hem gericht is. Zeker als hij hoort dat de macht van dorpshoofden in andere plaatsen afneemt.

Dan begint een verwoede strijd. Het dorpshoofd wil zijn onderdanen graag dom houden en wil vooruitgang buiten de deur houden. Laxmi ziet echter vooral mogelijkheden. Het moderniseren van het dorp en de kudde zullen veel geld opleveren voor het hele dorp. Kan het dorpshoofd zijn volgelingen behouden of gaat de macht over naar iemand anders?

Het geschenk van de godin is een haast allegorische vertelling waarbij rijkdom en geluk vertegenwoordigd worden door inseminatie en koeien. Het verhaal over hebzucht, rijkdom, macht en jaloezie met gebruikmaking van tempels, voortplanting en koeien doet haast bijbels aan.

Het verhaal komt wat moeizaam op gang en het is voor de westerling in eersteinstantie lastig om je te verplaatsen in een dorp waarvan de inwoners blindelings hun dorpshoofd volgen. Al snel krijgt het verhaal iets over zich dat ervoor zorgt dat het betovert. De koeien hebben niet alleen een mythische uitwerking op de inwoners van het dorpje maar ook op de lezer. Al weet de lezer dat de zwangerschap van de oude koe niet ingegeven is door de godin Devi, maar dat een man op een brommertje daar mee te maken had.

Al met al is dit een wonderlijk verhaal met een bijzondere vertelstijl die het midden houdt tussen iets mythisch met een vleugje humor en maatschappijkritiek. Hedendaagse materialistische thema’s zijn op een klein achtergebleven dorp geplakt en dat levert aangename literatuur op. Al blijf je als lezer toch met een bijzonder gevoel en met een belangrijke vraag achter: wat wil de schrijfster nu eigenlijk zeggen met dit boek? Waarschijnlijk is het voor de Indiër veel makkelijker om deze vraag te beantwoorden.