Recensie

Roman over het leven in een plaats waar alles normaal en vredig verloopt. De 6-jarige Loes en haar vriendjes en vriendinnetjes groeien zorgeloos op. Totdat de moeder van Loes veroordeeld wordt voor de moord op de vader van Thomas, de verloofde van Loes.

Loes lijdt onder het gebeurde en de andere kinderen proberen hun oude, fantasierijke vriendinnetje dat alles durft terug te krijgen. Ze prikkelen haar door haar te pesten. Maar al snel loopt dit uit de hand en is krijgt Loes het dagelijks zwaar te verduren. Als de moeder van Loes na 6 jaar vrijkomt, zien ze zich genoodzaakt te verhuizen samen met de Luco’s. Dit zijn twee mannen die bij Loes en haar moeder wonen en één van de twee is waarschijnlijk de vader van Loes.

Op het eiland Lewis komt Loes weer tot rust en wordt opgenomen in de groep kinderen daar. De moeder wordt echter steeds rustelozer en kan het gebeurde in de moordnacht niet van zich afzetten en gaat er op een dag vandoor.

Wanneer Loes 18 is, gaat ze terug naar Nederland om te studeren. Op de eerste nacht in haar studentenkamer in Amsterdam komen bij haar de herinneringen aan de moordnacht terug.

Goed boek. Ik vond het bijzonder dat het eerste deel in de wij-vorm geschreven is. De wij symboliseert alle kinderen in de buurt, die niet Loes of Thomas zijn. Dus eigenlijk alle ‘normale’ kinderen. Gedurende het hele boek krijg je kleine hints over de moord. Maar tijdens de ontknoping bleek het toch heel anders. Ik had het tenminste niet verwacht.