Recensie

Tijdens zijn vakantie bij zijn familie mag Harry Potter bijna niks. Hij wordt op zijn kamer gehouden en zelfs zijn uil Hedwig mag niet naar buiten. De familie Duffeling, waar hij bij woont, is bang dat hij toverkunsten uit zal halen. Harry wordt op een avond bezocht door een huiself die hem vertelt dat hij na de vakantie niet terug moet keren naar Zweinstein. Als hij dat wel doet zal hij gedood worden. Harry trekt zich hier niets van aan en als zijn vriend Ron hem met een vliegende auto komt redden van de Duffelings gaat hij gewoon mee.

Als de vakantie ten einde is en Harry het geheime perron wil betreden, merkt hij dat het niet kan. Samen met Ron reist hij dan met de vliegende auto, zodat hij toch naar school kan. Ze kom vast te zitten in een erg oude boom, die hierbij schade oploopt. Gelijk bij binnenkomst krijgen ze een straf opgelegd en de waarschuwing dat ze van school gestuurd worden als ze nog één geintje uithalen.

Harry en Ron proberen zich voorbeeldig te gedragen, maar als er leerlingen van de school aangevallen en bevroren worden, gaan ze toch samen met Hermelien op onderzoek uit. Er is een geheime kamer in de school, waarin een monster huist. Dit monster valt de leerlingen aan. Het gerucht gaat dat alleen afstammelingen van Zwadderich het monster vrij kunnen laten. De leerlingen beginnen elkaar een beetje te wantrouwen en als blijkt dat Harry een sisseltong is (iemand die met slangen kan praten) ontwijken de andere leerlingen hem. Ondertussen vallen steeds meer leerlingen ten prooi aan het monster.

Uiteindelijk komt de intelligente Hermelien erachter waar de geheime kamer is en welk monster er huist. In de pijpleidingen van de school zit een grote slang, die leerlingen bevriest wanneer ze hem aankijken. Als het jongere zusje van Ron ontvoerd wordt door de slang, besluiten ze dat Harry haar gaat redden.

Ook ditmaal blijkt Voldemort achter de ellende te zitten. Via een dagboek heeft hij Ginny, het zusje van Ron, verleidt tot slechte dingen en het openen van de deur. Met behulp van een vogel en een oude tovenaarshoed lukt het Harry wederom om Voldemort te verslaan en is hij de held van de school.

Het tweede boek is eigenlijk een beetje hetzelfde als het eerste boek, Harry Potter en de steen der wijzen. Er gebeurt van alles en uiteindelijk verslaat Harry het monster. Toch is het een prettig boek om te lezen. Ik ga toch ook het derde deel proberen. Al is het maar om te zien of ook bij het derde boek voor dezelfde opzet gekozen is.