Recensie

Op een nacht wordt een jong meisje vermoord aangetroffen in het meisjesinternaat waar zij woont. De begeleidster van de meisjes blijkt ook vermoord. Het meisje, Miranda, is met de handen voor haar gezicht op haar bed neergelegd. Een ander meisje is er niet meer. Zij is vertrokken en heeft daarbij een auto gestolen met een klein jongetje erin. Dit meisje was eerder gewelddadig en daarom wordt ze verdacht van de moorden.

Inspecteur Joona Linna wordt naar het kleine plaatsje gestuurd om het team ter plaatse bij te staan. Er loopt een intern onderzoek naar zijn gedrag en daarom heeft hij slechts een waarnemende rol. Als de auto die het meisje gestolen heeft in een rivier aangetroffen is, wordt aangenomen dat de twee verdronken zijn. Case closed.

Joona gelooft het niet. Hij heeft bijvoorbeeld videobeelden gezien waarop de twee te zien zijn. En dat op een tijdstip na het ongeluk met de auto. Bovendien is er een vrouw die aangeeft informatie over de zaak te hebben. Zij kan met de doden spreken. Niemand gelooft haar, maar Joona besluit haar verhaal aan te horen.

Met deze zinderende thriller vestigt schrijversechtpaar Lars Kepler zich definitief als thrillerschrijver van formaat. Het verhaal zit goed in elkaar en blijft voortdurend spannend. Joona Linna is precies de juiste persoon voor dit soort thrillers. Hij is goed in zijn werk, niet te arrogant en bereid om risico’s te nemen. Kepler voegt een klein beetje van zijn privéleven toe aan het verhaal om hem interessant te maken.

De opbouw van Getuige zit fantastisch in elkaar. Door de korte hoofdstukken raas je door het verhaal en ben je al snel bij de ontknoping. De doorgewinterde thrillerlezer heeft waarschijnlijk wel een vermoeden van wie de moordenaar is. Toch heeft Kepler het verhaal zo geconstrueerd dat het als een verrassing komt en tegelijkertijd valt alles op z’n plaats.

Opnieuw weet dit echtpaar te overtuigen met een thriller van formaat. En het einde maakt duidelijk dat ze nog niet klaar zijn met het schrijven van spannende boeken met Joona Linna in de hoofdrol. Er volgt op het slot namelijk een klein voorproefje voor een volgend boek. Lekker, dan heb je als lezer alvast wat om naar uit te kijken.