Recensie

In deze thriller is Sara Linton opnieuw één van de hoofdpersonen. Ze heeft Grant County achter zich gelaten na de moord op haar man Jeffrey en is nu arts in Atlanta. In het ziekenhuis waar ze werkt wordt een vrouw binnengebracht die gruwelijk mishandeld is en nauwelijks meer kan praten. Sara wil graag meewerken aan het onderzoek. Rechercheurs Will en Faith laten dat deels toe.

Al vrij snel wordt een tweede, ditmaal dode, vrouw gevonden. Zij was samen met de eerste verstopt in een ondergronds hol in het bos. De vrouwen lijken elkaar niet te kennen. De rechercheurs hebben weinig aanknopingspunten totdat er een derde vrouw verdwijnt. Ze lijken alledrie op elkaar en zijn verschrikkelijk dun. Het zijn succesvolle bitches die allemaal lid zijn van een forum over anorexia.

Dat betekent uiteraard niet dat met deze kleine aanwijzing de moordenaar makkelijk op te sporen is, want hij is ontzettend slim. En hij laat vrouwen op klaarlichte dag verdwijnen zonder dat iemand kan getuigen. En sporen laat hij ook al nauwelijks achter. Als die er al zijn verwijzen ze naar iemand anders.

Naast deze spannende ontwikkeling rondom het moordonderzoek lopen de ontwikkelingen in het privéleven van de rechercheurs. Will is dyslectisch en Faith helpt hem met het lezen van onderzoeksverslagen. Verder is bijna niemand op de hoogte van zijn probleem. Tijdens het onderzoek krijgt Faith zelf een probleem. Ze blijkt diabetes te hebben en ze verzwijgt ook nog een zwangerschap.

Will is getrouwd met Angie, een ruige vrouw die na het huwelijk nog geen nacht thuis geslapen heeft. Het stelt dus eigenlijk niet zo heel veel voor. Dat geeft Will de mogelijkheid om een beetje te flirten met Sara. Zij vindt dat vervolgens weer lastig omdat ze haar overleden man erg mist.

Uiteindelijk wordt het misdrijf in een spannende finale uiteraard oplossen. Maar op het persoonlijk vlak blijven er een aantal lijntjes liggen. De zwangere Faith die besloten heeft het kind te houden ook al is de vader niet meer in beeld en heeft ze al een zoon die studeert. En dan is er de spanning tussen Will en Sara. Genoeg voer voor een volgend verhaal in ieder geval.

Het sterke aan de thrillers van Karin Slaughter is dat zij naast spannende misdaden ook in staat is om de karakters tot leven te brengen. En die zorgen ervoor dat je als lezer uitkijkt naar het volgende boek. Ze zijn sympathiek, soms wat excentriek en je gunt ze wat geluk. Ze zijn in ieder geval allesbehalve saai. Dus maar weer afwachten wat Slaughter volgende keer in petto heeft voor Sara Linton.