Recensie

Als er een jonge vrouw verdwijnt en dood aangetroffen wordt, houdt rechercheur Amanda Wagner haar ondergeschikte Will Trent buiten het onderzoek. Hij vraagt zich af wat er speelt. Het lijkt met zijn verleden te maken te hebben.

Slaughter neemt de lezer mee naar de jaren zeventig. Een jonge Amanda Wagner moet zich als vrouw zien te bewijzen binnen het politiekorps. Als er meerdere prostituees vermist lijken, gaat ze met collega Evelyn Mitchel op onderzoek uit. Haar mannelijke collega’s vinden dat de twee zich er niet mee moeten bemoeien.

Evelyn en Amanda laten zich niet afschrikken en zetten hun onderzoek voort. En dat doen ze heel goed. Ze leveren beter werk af dan de mannen op de afdeling, die nogal eens dronken op het werk verschijnen en hun roes uitslapen op de achterbank van de dienstwagen.

De dode vrouw in het heden doet Amanda aan de zaak uit de jaren zeventig denken. Als het om dezelfde moordenaar gaat, moet zij in staat zijn om hem een tweede keer te vinden. Ze weet hoe hij denkt én hoe hij zijn slachtoffers selecteert.

Een thriller van Karin Slaughter kun je kopen zonder de kaft te lezen. Al haar boeken zijn geslaagd en de trouwe lezers willen gewoon de verhaallijn met de vaste karakters volgen.

Deze keer leert Slaughter de lezer meer over de achtergrond van sommige karakters. Will denkt terug aan zijn tijd in het tehuis en we zien Amanda aan het begin van haar carrière. Slaughter schetst een interessant beeld van de politie en de stad Atlanta in de jaren zeventig. De blanke man heeft het voor het zeggen. Vrouwen en gekleurde mensen moeten zich continu bewijzen.

Dat vormt op zich al een decor voor een mooie roman, maar Slaughter voegt er een moordenaar aan toe met gruwelijke manieren om zijn slachtoffers te bewerken. Dat kun je aan haar wel overlaten. En aan het einde van het verhaal verweeft ze het heden keurig met het verleden.

Weer een prima thriller dus. Op naar de volgende. Al was het maar om te weten hoe en of de relatie tussen Will en Sarah zich verder ontwikkeld.