Recensie

Lord Frampton, een rijke man, is overleden. Tijdens zijn uitvaart duikt er een onbekende jonge vrouw op, Phaedra. Zij beweert een buitenechtelijke dochter van Frampton te zijn. In zijn testament wordt zij ook als één van de nabestaanden genoemd.

Ze is er pas een jaar achter wie haar echte vader is. De twee hadden in het geheim contact en Frampton was ook van plan om haar voor te stellen aan zijn familie. Nu is ze zelf naar de familie toegekomen op aanraden van de zaakwaarnemer van Frampton.

In eerste instantie is het een grote schok voor mevrouw Frampton en de drie zoons. Maar mevrouw Frampton heeft een groot hart en staat erop dat Phaedra een weekend komt logeren op het landgoed. Zij gaat daar aarzelend op in.

Tijdens het weekend blijkt dat het goed klikt tussen Phaedra en de rest van de familie. Met één van de zoons is er wel een heel hechte band. Er is een enorme aantrekkingskracht, maar het kan natuurlijk nooit wat worden tussen de halfbroer en -zus. Of is er nog een ander geheim?

Santa Montefiore is een schrijfster die ontzettend goed is in het schrijven van romantische feel good. Ook dit boek valt zeker in deze categorie. Op een prachtig landgoed ontstaat een verboden romance die kraakt onder een groot geheim.

De uitwerking van het verhaal is niet overal even soepel. Het geheim ligt er behoorlijk dik bovenop, terwijl de schrijfster dat maar over de pagina’s uit blijft smeren. Dat is een beetje storend.

Toch blijft Fairfield Park echt een boek om een paar uurtjes weg te dromen en de boel even de boel te laten. Ideale lectuur voor op vakantie bijvoorbeeld of een regenachtige zondagmiddag.