Recensie

Het boek speelt zich deels in Nederland en deels in Israël af. Esther is in Israël om een bijeenkomst bij te wonen. In het restaurant waar zij net weggegaan is gaat een bom af. Ziek van ellende gaat zij terug naar huis en vindt onderdak bij haar vriendin Lola. Samen hebben de vrouwen toen ze jong waren een tijd in een kibboets doorgebracht. Daniël de zoon van Lola is het resultaat van deze zomer.

Daniël wil in Israël op zoek naar zijn roots en wil een zomer vrijwilligerswerk gaan doen voor het Israelische leger. Esther gaat ook weer terug naar Israël. Zo kan zij gelijk een beetje op Daniël letten.

Parallel aan het verhaal van de Nederlanders loopt het verhaal van Aischa Aziz. Een jonge Palestijnse vrouw die bij een krant werkt. Zij verzet zich hevig tegen alles wat Joods is.

De twee verhalen komen samen als Esther Aischa per toeval in een restaurant ontmoet waar zij beiden op hun afspraak wachten. Esther denkt dat het goed voor Daniël is om ook eens het verhaal van een Palestijnse te horen. Daarom geeft zij het meisje het internetadres van de site van Daniël. Het meisje zoekt contact met Daniël, maar het pakt heel anders uit dan Esther hoopte.

Ik vond het geen erg goed boek. Sommige elementen in het verhaal zijn wel heel ver gezocht en voor het verhaal eigenlijk overbodig. Het lijkt of er verhaallijnen bij verzonnen worden om het boek dikker te maken. Zo komt aan het eind van het boek nog een hoofdstuk waaruit blijkt dat zowel Esther als Lola een halfbroertje/zusje van Daniël verwacht.

De schrijfstijl vind ik niet erg aansprekend. Vooral de hoofdstukken die vanuit Daniël geschreven zijn, lijken eerder op jeugdliteratuur. Het liefdesleed van een 17-jarige jongen wordt uitgebreid uit de doeken gedaan. Toch heb ik het boek wel uitgelezen, omdat ik benieuwd was hoe het af zou lopen.