Recensie

Een bijzondere mailwisseling ontstaat wanneer Emmi per ongeluk een mail stuurt naar Leo Leike om een abonnement op Like op te zeggen. Daarna stuurt ze hem ook nog een groepsmail voor Kerstmis. In eerste instantie sturen ze elkaar af en toe een luchtig mailtje. Al snel krijgt de mailrelatie meer diepgang.

In mailtjes over en weer bespreken ze of ze elkaar moeten ontmoeten. Emmi vindt van niet, want eigenlijk vindt ze veel mannen niet om aan te zien. Ze is bang dat het verpest wat ze hebben. Bovendien is ze niet uit op een relatie omdat ze gelukkig getrouwd is en twee stiefkinderen heeft.

Leo gebruikt het contact juist om over een relatie heen te komen. Emmi helpt hem zelfs aan een blind date met één van haar vriendinnen. Iets wat uiteindelijk leidt tot jaloezie en een mailruzie.

De vraag over wel of niet ontmoeten hangt steeds in de lucht als de mailtjes intiemer worden. In een dronken bui laat Leo zich gaan en nodigt hij Emmi uit om langs te komen voor geblinddoekte seks.

Het is een beetje de vraag waar deze mailwisseling gaat eindigen. Ze missen elkaar als ze een dagje niet mailen, denken voortdurend aan elkaar, maar één van de twee is gebonden. Zijn alleen mailtjes voldoende of is de ontmoeting en het ‘hoe dan verder’ onvermijdelijk?

Voor je aan dit boek begint doe je er goed aan om je eigen afspraken voor de uren daarna af te zeggen. Beginnen aan Emmi & Leo (Goed tegen noordenwind) betekent net zolang lezen tot het boek uit is. Je wordt meegezogen in de mailuitwisseling tussen Leo en Emmi. Meer bevat het boek ook niet. Alleen een dialoog uitgesproken in spitsvondige mailtjes. En je zit er eigenlijk als een derde persoon tussen. Je hebt over de twee ook niet meer info dan ze beide hebben en dat is niet veel.

Als lezer heb je eigenlijk ook behoefte aan meer informatie. Hoe zien ze eruit? Hoe ziet hun dagelijks leven eruit? Gaan ze elkaar ontmoeten? Is Emmi’s huwelijk echt zo gelukkig? Gaat ze haar man ooit verlaten als blijkt dat het klikt met Leo? En zo misschien nog wel honderd vragen. Daarom moet je doorlezen om het te weten.

Een ontmoeting zou wel afbreuk doen aan de opzet van het boek. Het zou de lezer ineens een buitenstaander maken, omdat de twee dan iets samen meemaken waar de lezer niet bij is. Het boek is in ieder geval knap geschreven. Het zindert van de spanning tussen de hoofdpersonen, al zijn er een paar punten waar het even een beetje inzakt. Ach dat is misschien voor de mensen die niet de tijd hebben om het boek in één ruk uit te lezen wel zo fijn. Je krijgt bijna zin om zelf eens een mailexperimentje met een vreemde op te zetten.