Recensie

Lesley is een meisje van zeventien dat het niet erg makkelijk heeft. Haar moeder is erg ongelukkig door dingen die ze meegemaakt heeft tijdens de Tweede Wereldoorlog. Daardoor kan ze bijna nergens aarden en verhuist het gezin vaak. Lesley is op een leeftijd gekomen dat ze zich begint te interesseren voor het verleden van haar moeder. Af en toe, als haar moeder een goede bui heeft, stelt Lesley haar een vraag. En de antwoorden vormen een schok voor Lesley.

Naast de bezorgdheid om haar moeder, heeft Lesley nog een andere zorg: jongens. Door al het verhuizen heeft ze weinig vrienden en ze wil juist vrienden maken en ook wel eens een vriendje. Haar negenjarige zusje is enorm bijdehand en zegt dat ze te lelijk is voor een vriendje. De zussen maken tot ergernis van de moeder vaak ruzie. Zij wordt daar heel neerslachtig van.

Lesley dringt er bij haar vader op aan dat hij iets moet doen om hun moeder gelukkig te maken. Ze koopt van haar geërfde spaargeld bedoeld voor een studie zelfs twee vliegtickets naar Engeland. Daar in een huisje in een veld van zonnebloemen was haar moeder wel gelukkig. Daar moet haar vader zijn vrouw naartoe brengen.

Voor het zover komt gebeuren er heel andere dingen. De moeder ziet een klein jongetje in het bos en beweert dat het haar zoon Klaus is. Ze raakt helemaal in de war. Op dagen dat niemand haar in de gaten kan houden gaat ze terug naar het bos om contact te zoeken met het jongetje. Zijn ouders zijn hier niet erg over te spreken. Het gaat van kwaad tot erger en het lukt nauwelijks om tot de moeder door te dringen.

Een woud van zonnebloemen is een meeslepend verhaal. Het is lastig om te zien hoe Lesley haar leven in moet richten om haar moeder tevreden te houden. Ze blijft bijvoorbeeld thuis van school als haar moeder een te slechte dag heeft. Een ander aangrijpend element is het verhaal van de moeder tijdens de oorlog. Langzaam voegt Torey Hayden nare informatie toe over het verleden. De moeder heeft verschrikkelijke dingen meegemaakt en is eigenlijk nog steeds op de vlucht voor dit verleden. Totdat ze denkt dat het verleden haar via de zogenaamde Klaus inhaalt.

Het verhaal is op zich goed bedacht, maar op een aantal punten nogal ongeloofwaardig uitgewerkt. Nu is de moeder weliswaar zwaar getraumatiseerd , maar de gebeurtenissen in dit boek zijn een beetje over de top. De moeder zorgt er wel voor dat het boek een beetje spanning bevat waardoor de vaart in het verhaal blijft.

Al met al is dit een gemiddeld boek met een behoorlijk dramatische insteek. En het boek haalt het niet bij de romans van Torey Hayden waarin ze schrijft over haar ervaringen met bijvoorbeeld autistische kinderen. Daar ligt haar kracht. Een kind in nood is een interessant boek en ook haar andere boeken over probleemkinderen zijn levendig geschreven. Dit werk mist dat een beetje en de personages komen dan ook niet echt tot leven.Jammer, want Hayden heeft eerder al wel bewezen dat ze in staat is om een boeiend verhaal te schrijven.