Recensie

In dit boek maakt Marklund weer gebruik van personage Annika Bengtzon, moeder van twee kleine kinderen, net gescheiden en journalist. Voor haar werk voor een Zweedse sensatiekrant wordt ze naar de Costa del Sol gestuurd. Daar wonen rijke Zweden en er is veel misdaad. De laatste tijd is er een toename te zien van gasinbraken, waarbij bedwelmend gas in het aircosysteem gespoten wordt. Bij één van de inbraken gaat dit mis en een voorheen beroemde hockeyer en zijn gezin komen om het leven. Aan Annika de taak om er een smeuïg verhaal over te schrijven.

Door veel te spreken met mensen die de hockeyer en zijn gezin goed kenden komt Annika achter twee dingen: de man was niet echt geliefd omdat hij mensen geld afhandig maakte en hij heeft nog een tienerdochter die op het moment van de inbraak niet in huis was. Annika besluit op zoek te gaan naar de dochter en zo nog een verhaal te schrijven over de Zweden in het buitenland.

Al snel blijkt dat het meisje nergens te vinden is. Volgens de moeder zou ze op een boerderij wonen, maar daar is ze helemaal niet. Dit maakt de zaak voor Annika nog interessanter. Ze zoekt via Facebook contact met vriendinnen van het meisje in de hoop dat zij weten waar ze uithangt. Ze lijkt namelijk weggelopen.

Annika werkt in Spanje samen met de politie en een tolk die haar rondleidt. Deze dame is zeer behulpzaam en weet precies waar Annika moet zijn voor nuttige contacten voor haar artikelen. Annika gaat zo in de zaak op dat ze zich als een bitch gedraagt. De fotografen waar ze mee samen moet werken zijn bijna bang voor haar. En dat blijft op haar werk niet onopgemerkt. Haar baas wil haar van de artikelen halen en op een andere afdeling plaatsen.

Annika krijgt een time-out van de krant, maar dat maakt haar niet zoveel uit. Ze reist zelf weer af naar Spanje om het mysterie van het verdwenen meisje op te lossen. En ze heeft inmiddels via de politie en door zelf goed te speuren allerlei aanwijzingen die haar bij het meisje kunnen brengen.

Een plek onder de zon is een thriller die door de vele dialogen lekker makkelijk leest. Maar dit leesgemak betekent niet dat het verhaal makkelijk te volgen is. Er zijn veel verwijzingen naar personen en gebeurtenissen uit een eerder boek. Zonder het vorige boek is het erg lastig om alle personen te kunnen plaatsen in het huidige verhaal. En dat werkt behoorlijk storend.

Tegelijkertijd is het verhaal sowieso wat lastig te volgen. De plot is best ingewikkeld en niet helemaal lekker uitgewerkt. Het verhaal heeft te veel lijnen om makkelijk te begrijpen wat er nu eigenlijk speelt. En als je het boek een tijdje laat liggen weet je al bijna niet meer hoe het ook alweer allemaal zit. Een ontluikende romance tussen de hoofdpersoon en een politieagent vormt dan ook een welkome afwisseling op het speurwerk.

Marklund heeft zich allang bewezen als prima schrijfster van spannende boeken, maar met Een plek onder de zon slaat ze de plank net mis. Te veel verwijzingen naar gebeurtenissen uit een eerder boek, te veel personages en een wat stroperig verhaal zorgen ervoor dat de aandacht lastig bij dit boek te houden is.