Recensie

De levens van vier mensen raken met elkaar verbonden als ze elkaar ontmoeten op het dak van de springflat op oudejaarsavond. De beroemde presentator Martin Sharp is alles kwijtgeraakt door seks met een minderjarig meisje.

Maureen heeft een gehandicapte zoon en kan de zorg niet meer aan. Jess, een jong onberekenbaar meisje is gedumpt door haar vriendje en JJ wil graag muziek maken in een band maar brengt in plaats daarvan pizza’s rond. De vier beloven elkaar de komende 6 weken niet te springen.

Het raakt bekend wat de vier van plan waren en de media duikt er bovenop. Jess verzint een verhaal over een engel die ervoor zorgde dat ze niet sprongen. Maureen, die gelovig is, wil dit verhaal niet vertellen. Toch lukt het ze om de media te overtuigen.

Door elkaar regelmatig te ontmoeten komen de personages steeds meer over elkaar te weten en proberen ze elkaar een beetje te helpen. Ze komen de eerste 6 weken door en gek genoeg hebben ze de behoefte niet meer om te springen. Ze besluiten het nog een tijdje met elkaar uit te zingen. Ze gaan zelfs op vakantie, vooral omdat het een grote wens is van Maureen.

Jess probeert alle problemen op te lossen en weet alle geliefden van de personages in een koffiebar te verzamelen. Dit zorgt voor veel ruzies, die uiteindelijk wel tot een geslaagde afloop leiden.

Zoals gebruikelijk hanteert Hornby een zorgeloze humoristische schrijfstijl en vullen zijn bijzondere karakters het verhaal in. Deze vier mensen zou je niet bij elkaar zetten. Een populaire man, een gelovige vrouw, een meisje dat alles aan elkaar vloekt en een verlepte rocker. Toch is het geloofwaardig dat dit viertal een band krijgt en zelfs niet meer zonder elkaar kan.

Eenzaamheid en vervlogen dromen vormen de bindende factor. De ontmoeting vindt plaats op het dak van de springflat en toch geloof je geen moment dat er eentje echt dood wil. Leuk boek, origineel gekozen invalshoek. Zelfmoord is een eenzaam proces en het zal je maar gebeuren dat er een rij staat om te springen.