Recensie

Waargebeurd verhaal, dat geschreven is door lerares Torey Hayden. Ze werkt in het speciaal onderwijs. Op een nieuwe school krijgt zij het meisje Venus in haar klas. Het kind zegt niks en Torey vraagt zich in eerste instantie af of ze zelfs wel iets hoort. Venus kijkt namelijk met een lege blik voor zich uit, wat er ook tegen haar gezegd wordt. Als ze per ongeluk aangestoten wordt gaat ze krijsend achter de boosdoener aan.

Langzaamaan dringt Torey tot het meisje door en begint Venus te reageren en zelfs een beetje te spreken. Helaas komt het kind op dat moment in het ziekenhuis terecht door onderkoelingsverschijnselen en komt haar wereld op zijn kop te staan. De moeder en haar vriend mishandelden het kind en wordt, evenals haar 9 broers en zussen, in een pleeggezin geplaatst.

Op dit moment is Torey weer terug bij af met haar leerlinge. Het kind mist haar oude situatie, haar broers en zussen die in andere pleeggezinnen zitten en lijkt nog meer gesloten dan voorheen.

Interessant om te lezen hoe Torey Hayden omgaat met de kinderen in de klas. Naast Venus zijn er ook nog 4 jongetjes met hun eigen problemen. In het begin van het jaar ontstaan continu vechtpartijen tussen de verschillende kinderen. Door het invoeren van zingen en een soort beloningssysteem slaagt Torey erin om de kinderen rustig te houden en uiteindelijk worden ze ook vrienden.

Het boek zit in tussen een echt leesboek en een studieboek. Alleen de situaties in de klas worden beschreven, dus je krijgt weinig achtergrondinformatie over de karakters van het boek. Dat is aan de ene kant jammer, maar de situaties in de klas zijn op zich ook al de moeite van het lezen waard.