Recensie

Een vrouw gaat ’s ochtends haar hond uitlaten. Het is mistig en ze merkt niet dat iemand haar volgt. Later wordt ze dood aangetroffen. Een bijl is waarschijnlijk het moordwapen. In eerste instantie is haar geliefde de verdachte. Zeker omdat hij de avond voor de moord gewelddadig was en haar geslagen heeft.

Gelukkig voor de man volgt er een tweede moord. En de man heeft geen enkele band met deze vrouw en zit zelfs vast als deze vrouw om het leven gebracht wordt. Deze keer is geen bijl gebruikt, maar er zijn genoeg overeenkomsten. Is er een seriemoordenaar aan het werk? En wie is dan het volgende slachtoffer?

Het is aan de politie om uit te zoeken of deze moordenaar zijn slachtoffers willekeurig kiest of dat er een verband is tussen de vrouwen. Hoofdcommissaris Knutas staat voor een lastige klus. Zeker omdat er de mogelijkheid bestaat dat er nieuwe slachtoffers zullen vallen.

Die je niet ziet is een thriller volgens het boekje. De moorden zijn gruwelijk, de recherche heeft interessante karakters en de lezer krijgt voldoende ruimte om zelf mee te denken. Gelijk met het verhaal in het heden loopt een verhaal in het verleden. Deze techniek wordt vaak gebruikt om de lezer kennis te laten maken met de moordenaar. Ook in dit geval leidt het tot een verdachte en wordt op deze wijze zijn motief duidelijk gemaakt.

Dit is echt een thriller om je een paar uur volledig in de verliezen. Niks ingewikkelds gewoon een paar honderd pagina’s heerlijke suspense. Wat wil de liefhebber van spannende boeken nog meer?