Recensie

Frank Frølich houdt een jonge vrouw, Veronika, aan als zij het huis verlaat van een crimineel. Ze heeft wat cocaïne in haar tas en komt er met een boete vanaf. Al snel ontmoet hij deze vrouw weer. Het blijkt de verloofde van een jeugdvriend die hij sinds kort weer spreekt. Een derde ontmoeting met deze vrouw is erg onaangenaam. Ze ligt dood, naakt en gewikkeld in plastic in een vuilcontainer.

Door zijn betrokkenheid wordt Frølich al snel van de zaak gehaald, maar het onderzoek laat hem niet los. Tegelijkertijd zijn er andere zaken die de aandacht vragen. Er is een jonge uitwisselingsstudente uit Oeganda verdwenen. Er is een verdachte maar die houdt zijn kaken op elkaar zelfs als videobeelden aantonen dat hij de vrouw in zijn auto heeft meegenomen.

Ook voor de moord op Veronika is een verdachte. Een overbuurman stalkt haar en op zijn computer worden duizenden foto’s gevonden van Veronika. Maar bij een huiszoeking blijkt de man dood in de kelder te liggen. Het lichaam nog warm en een moordenaar die de politie net voor geweest is.

Het is aan oudgedienden Frølich en Gunnarstranda om de zaken op te lossen. Het lijkt makkelijk want de verdachten stapelen zich op en deze verdachten hebben geen brandschoon verleden. Uiteraard is het zelden een makkie en is niks wat het lijkt.

Kjell Ola Dahl maakt zoals vaker gebruik van speurders Gunnarstranda en Frølich om de zaken op te lossen. Het fijne aan het gebruik van vaste karakters is dat ze voor de trouwe lezer lekker herkenbaar zijn. Je weet wat je kunt verwachten. Gunnarstranda is een brombeer en Frølich probeert vooral zijn best te doen.

Een nadeel, zoals in dit boek een beetje gebeurt, is dat de schrijver niet meer de moeite neemt te personen te introduceren of wat verder uit te werken. Iemand die voor het eerst een boek van Dahl leest moet zelf zijn fantasie gebruik om de karakters tot leven te werken. En Dahl maakt zich er voor de trouwe lezer ook een beetje makkelijk vanaf. De vaste karakters beleven op persoonlijk vlak bar weinig.

Kniesoor die daar allemaal op let want het verhaal is wel spannend en dik in orde. Zoals Dahl dat vaker doet gooit hij een groot aantal verhaallijnen op een hoop en net als de lezer denkt te verzuipen breit hij de boel weer recht. En de uitkomst van deze ontrafeling is bijzonder verrassend. Wat wil je als thrillerlezer nog meer? Aan het einde van het boek gooit hij er nog een kleine cliffhanger in die ervoor zorgt dat je het volgende boek ook weer gaat lezen.

De vrouw in plastic is al met al een gelaagde thriller met een verrassend einde. De lezers van Dahl moeten wel een beetje inzet tonen, want met de vele verhaallijnen maakt hij het verhaal bijna onnodig ingewikkeld. Maar over het algemeen is een thriller die de hersens prikkelt een stuk interessanter dan een verhaal dat je op de eerste pagina al doorhebt en kunt voorspellen. Niet voor de luie lezer dus.